Karol Fredericks (Carole Fredericks) - znana z pracy przy takich projektach: «Les Enfoirés 1999 - Dernière édition avant l'an 2000» (1999), «Les Enfoirés 1999 - Dernière édition avant l'an 2000» (1999),
Carole Denise Fredericks (5 czerwca 1952 – 7 czerwca 2001) była amerykańską piosenkarką, najbardziej znaną z działalności w muzyce francuskiej. Była młodszą siostrą Taja Mahala.
W latach 1990–1996 należała do trio Fredericks Goldman Jones, w skład którego wchodzili również piosenkarz i autor tekstów Jean-Jacques Goldman oraz walijsko-francuski gitarzysta Michael Jones.
Carole Denise Fredericks urodziła się 5 czerwca 1952 roku w Springfield w stanie Massachusetts jako najmłodsze z pięciorga dzieci Mildred i Harry’ego Fredericksów. Ona i jej rodzeństwo wychowali się w Springfield i kształcili w publicznych szkołach. Jej matka, pochodząca z Bennettsville w Karolinie Południowej, śpiewała w big-bandach, a w niedziele była solistką w lokalnym chórze gospel. Ojciec, syn imigrantów z wyspy Saint Kitts, był pianistą i pisał aranżacje dla triów jazzowych. Dorastając w takim domu, Fredericks miała kontakt z muzyką z całego świata. Rodzice zachęcali wszystkie dzieci do twórczej ekspresji. Bracia i siostra Fredericks rozwinęli kariery w dziedzinie sztuki, muzyki, tańca i teatru. Jej najstarszy brat to laureat nagrody Grammy, muzyk bluesowy Taj Mahal.
Rodzice, którzy dorastali w okresie renesansu harlemskiego, poprzez swoje opowieści zaszczepili w dzieciach poczucie dumy z pochodzenia z Indii Zachodnich i Afryki. Fredericks nigdy nie poznała ojca. Zginął on w wypadku na budowie, gdy miała dwa lata – został zmiażdżony przez wywrócony traktor. Choć matka wyszła później ponownie za mąż, strata ojca pozostawiła w Fredericks żal, który towarzyszył jej do końca życia.
W wieku 20 lat Fredericks mieszkała w Oakland w Kalifornii. Rok po ukończeniu Classical High School przekonała Taja Mahala, aby sprowadził ją do siebie. Po przyjeździe do San Francisco zatrudnił ją jako wokalistkę wspierającą w kilku swoich albumach: „Mo' Roots”, „Music Fuh Ya'”, „Together” oraz „Evolution”. Aby uzupełnić dochody z pracy sesyjnej, Carole pracowała jako recepcjonistka w Pacific Personnel Services. Była jednym z 71 głosów w chórze gospel New Generation Singers (Oakland, Kalifornia) i występowała z Odettą w spektaklu „Look What A Wonder”. Fredericks założyła trio – pianino, bas i wokal – i organizowała występy w weekendy.
W wywiadzie dla magazynu „OH LA!” powiedziała: „Przez trzy lata śpiewałam w chórze i pracowałam jako wokalistka wspierająca. Nie wystarczało to na komfortowe życie i zaczęłam mieć dość takiego stanu rzeczy. Odmówiłam polegania na nazwisku mojego brata. W tym czasie pracowałam w San Francisco w francuskiej restauracji La Belle Helene. Niektórzy goście często sugerowali mi wyjazd do Francji. Mówili, że świetnie sobie tam poradzę. Byli bardzo przekonujący i nie znając ani słowa po francusku, rzuciłam wszystko. Kupiłam bilet w jedną stronę i wyjechałam do Paryża. Wszyscy myśleli, że oszalałam”.
Fredericks przybyła do Francji w styczniu 1979 roku, aby rozwijać karierę wokalną. Na lotnisku spotkała właściciela restauracji La Belle Helene.
„Zadzwonił do przyjaciół i niemal natychmiast znalazłam pracę. Zaczęłam śpiewać wszędzie. Zaledwie trzy tygodnie po moim przyjeździe podpisałam kontrakt z Carla Music na nagranie disco albumu zatytułowanego „Black Orchid””. ...
Źródło: Artykuł „Carole Fredericks” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.