(Mark Owen)

(Mark Owen) - , Thanks znany z pracy przy tego typu projektach: «Better Man» (2024), «Better Man: Niesamowity Robbie Williams» (2024), «Greatest Days» (2023), «Greatest Days» (2023), «Take That - The Circus Live - Manchester 2026» (2026),

Mark Owen (ur. 27 stycznia 1972) to angielski piosenkarz i autor tekstów, najbardziej znany jako członek zespołu popowego Take That; do 2019 roku grupa sprzedała 14 milionów albumów i 11,4 miliona singli w Wielkiej Brytanii. W swojej solowej karierze wydał pięć albumów studyjnych: Green Man (1996), In Your Own Time (2003), How the Mighty Fall (2005), The Art of Doing Nothing (2013) oraz jego najnowszy, Land of Dreams, który ukazał się we wrześniu 2022 roku i zadebiutował na 5. miejscu listy UK Official Albums Chart.

Dorastając, Owen mieszkał w małym domu komunalnym z matką Mary, ojcem Keithiem, bratem Danielem i siostrą Tracey w Oldham. Jego ojciec był malarzem, a później znalazł pracę na komisariacie policji. Matka była kierowniczką w piekarni. Owen kształcił się w Holy Rosary Primary i St Augustine’s Catholic Schools, obu w Oldham. Nie interesował się muzyką i krótko grał w piłkę nożną w Chadderton F.C., a także przechodził testy w Manchester United i Rochdale. Przed audition do Take That pracował w Barclays w Failsworth.

Po wybraniu Gary’ego Barlowa na głównego wokalistę w 1989 roku, Nigel Martin-Smith wprowadził do zespołu Owena, Howarda Donalda, Jasona Orange’a, a w końcu Robbiego Williamsa. Zespół podpisał kontrakt z RCA Records, a po serii utworów, które znalazły się w pierwszej 40, ostatecznie zdobył swój pierwszy numer jeden z utworem Barlowa „Pray”. Wcześniejsze przeboje to „A Million Love Songs”, „It Only Takes a Minute” i „Could It Be Magic”.

Debiutancki album zespołu Take That & Party ukazał się 17 sierpnia 1992 roku. Osiągnął drugie miejsce na liście UK Album Chart. Rok później ukazał się ich drugi album, Everything Changes. Zadebiutował na pierwszym miejscu listy UK Albums Chart i wydał cztery single numer jeden, a także „Why Can't I Wake Up with You” i „Love Ain't Here Anymore”, które osiągnęły odpowiednio drugie i trzecie miejsce. Owen zaśpiewał wiodący wokal w utworze „Babe”, który został wydany w grudniu 1993 roku. Ich trzeci album Nobody Else zadebiutował na pierwszym miejscu i był ich ostatnim albumem studyjnym z lat 90. Album zawierał trzy single numer jeden, w tym „Back for Good”, który osiągnął 7. miejsce na liście US Billboard Hot 100 i został przesunięty o bezprecedensowe sześć tygodni przed oficjalną premierą ze względu na ogromny popyt. Owen zaśpiewał również wiodący wokal w utworze „The Day After Tomorrow” z tego albumu. Następnie ukazała się kompilacja Greatest Hits, również osiągając pierwsze miejsce. Album zawierał ósmy singiel numer jeden zespołu „How Deep Is Your Love”. Był to pierwszy singiel wydany przez Take That w czteroosobowym składzie (bez Williamsa) i ich ostatni singiel aż do reaktywacji w 2005 roku.

Chociaż wkład Owena wokalny był ograniczony w oryginalnym okresie działalności Take That, był prawdopodobnie najpopularniejszym członkiem zespołu ze względu na swój chłopięcy wygląd i uroczy charakter, regularnie zdobywając nagrody, takie jak „Most Fanciable Male in the World” i „Best Haircut” przyznawane przez Smash Hits.

Najważniejsze dzieła (Mark Owen)

Cała filmografia (Mark Owen)