(Esa-Pekka Salonen)

(Esa-Pekka Salonen) - Original Music Composer, Conductor znany z pracy przy tego typu projektach: «The Wait» (2022), «Oczekiwanie» (2022),

Esa-Pekka Salonen (ur. 30 czerwca 1958) to fiński dyrygent i kompozytor. Jest przyszłym dyrektorem muzycznym Orchestre de Paris oraz przyszłym dyrektorem kreatywnym Filharmonii Los Angeles. Ponadto jest dyrygentem laureatem Filharmonii Los Angeles, Orkiestry Filharmonii w Londynie i Szwedzkiej Orkiestry Radiowej. Pełnił funkcję dyrektora muzycznego Orkiestry Symfonicznej San Francisco w latach 2020–2025.

Urodzony w Helsinkach, Salonen ukończył Helsingin Suomalainen Yhteiskoulu (SYK), jedną z najlepszych szkół średnich w Finlandii, w 1977 roku, a następnie studiował waltornię i kompozycję w Akademii Sibeliusa w Helsinkach, a także dyrygenturę pod kierunkiem Jormy Panuli. Do jego kolegów z zajęć dyrygenckich należeli Jukka-Pekka Saraste i Osmo Vänskä. Koleżanką ze strony kompozycji była kompozytorka Magnus Lindberg, a wspólnie założyli grupę doceniającą muzykę współczesną Korvat auki ("Uszy otwarte" po fińsku) oraz eksperymentalny zespół Toimii (dosł. "To działa"). Później Salonen studiował z kompozytorami Franco Donatonim, Niccolò Castiglionim i Einojuhanim Rautavaarą.

Po raz pierwszy poprowadził orkiestrę w 1979 roku, dyrygując Fińską Orkiestrą Radiową, choć wciąż uważał się przede wszystkim za kompozytora; w rzeczywistości Salonen przyznał, że zajął się dyrygenturą głównie po to, by zapewnić wykonanie własnych kompozycji. Jednak w 1983 roku zastąpił nieobecnego Michaela Tilsona Thomasa, dyrygując wykonaniem III Symfonii Mahlera z Orkiestrą Filharmonii w Londynie w bardzo krótkim czasie, nie studiując wcześniej partytury, co zapoczątkowało jego karierę dyrygenta. Następnie był głównym gościnnym dyrygentem Filharmonii Londyńskiej w latach 1985–1994.

Salonen był głównym dyrygentem Szwedzkiej Orkiestry Radiowej w latach 1984–1995. W 2003 roku wspólnie z Michaelem Tydénem i Walerijem Gergijewem współtworzył Bałtycki Festiwal Muzyczny. Ten letni festiwal muzyczny prezentuje nową muzykę klasyczną i ma na celu zjednoczenie państw otaczających Morze Bałtyckie oraz podnoszenie świadomości na temat pogarszającego się stanu środowiska Bałtyku. Nadal odbywa się corocznie w jednym z krajów regionu.

Zadebiutował jako dyrygent w Stanach Zjednoczonych z Filharmonią Los Angeles w 1984 roku. Powiedział: „Nie miałem pojęcia, czego się spodziewać. Ale jedną rzeczą, której się nie spodziewałem, było to, że po pierwszym koncercie podszedł do mnie starszy muzyk i powiedział: „Uważaj to za swój przyszły dom”. Działo się coś, bo czułem to samo. Byłem absolutnie pewien, że ta orkiestra, w jakiś sposób, będzie bardzo ważną częścią mojego życia. Zawsze.”

W 1989 roku otrzymał tytuł Głównego Dyrygenta Gościnnego od wiceprezesa wykonawczego Ernesta Fleischmanna i miał zabrać orkiestrę w trasę koncertową po Japonii; jednak wybuchł kontrowersje, ponieważ André Previn, ówczesny dyrektor muzyczny orkiestry, nie został skonsultowany ani w sprawie powołania Głównego Dyrygenta Gościnnego, ani w sprawie trasy, i sprzeciwił się obu. Dalsze napięcia między Fleischmannem i Previnem doprowadziły do rezygnacji Previna w kwietniu 1989 roku. Cztery miesiące później Salonen został dziesiątym dyrektorem muzycznym orkiestry, oficjalnie obejmując to stanowisko w 1992 roku i piastując je do 2009 roku. ...

Źródło: Artykuł "Esa-Pekka Salonen" z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA.

Najważniejsze dzieła (Esa-Pekka Salonen)

Cała filmografia (Esa-Pekka Salonen)