Marie-Pierre Casey (Marie-Pierre Casey)

Marie-Pierre Casey – francuska aktorka, urodzona 24 stycznia 1937 roku w Creusot, w departamencie Saône-et-Loire.

Marie-Pierre Casey urodziła się 24 stycznia 1937 roku w Le Creusot. Od dziewiątego roku życia uczyła się w internacie w Charolais wraz z siostrą. To tam odkryła swoją pasję do teatru. Jej pierwszą rolą była Dok, przywódca siedmiu krasnoludków w baśni braci Grimm "Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków", wystawionej podczas uroczystości kończącej rok szkolny zorganizowanej przez zakonnice.

Studiowała w Konserwatorium w Lyonie oraz w Cours Simon w Paryżu, zanim rozpoczęła występy w kabaretach na Rive Gauche.

Na początku lat 50. Marie-Pierre Casey zagrała niewielką rolę w filmie "Zakazane zabawy" (Les Jeux Interdits) w reżyserii René Clémenta (1952), gdzie pojawiła się jako cień.

W 1960 roku wystąpiła epizodycznie jako pielęgniarka w filmie "Niektórzy lubią gorąco" (Certains l'aiment froide) Jeana Bastii. W 1967 roku zagrała kasjerkę w Royal Garden w filmie "Playtime" Jacquesa Tatiego.

W 1970 roku wystąpiła w trzech filmach: "Rzeczy życia" (Les Choses de la vie) Claude'a Sauteta, "Dzieci Mata Hari" (Les Enfants de Mata Hari) Jeana Delannoya oraz "Kino taty" (Le Cinéma de papa) Claude'a Berriego.

W 1980 roku zyskała ogólnokrajową sławę we Francji dzięki roli w reklamie telewizyjnej środka czyszczącego Johnson Pledge (we Francji znanego jako Pliz). W reklamie Casey, przebrana za sprzątaczkę, spryskuje produkt na dużym stole, zakłada fartuch i zjeżdża po nim na brzuchu. Mówi: "Lepiej tak, bo nie robiłabym tego codziennie", co sprawiło, że reklama odniosła ogromny sukces wśród widzów telewizyjnych. Rola zwróciła również uwagę Jeana Beckera, który zauważył ją podczas ceremonii wręczenia nagród reklamowych i zaoferował jej rolę w swoim filmie.

Źródło: Artykuł "Marie-Pierre Casey" z angielskiej Wikipedii, licencjonowany na zasadach CC-BY-SA.