(Albert Spaggiari)

Albert Spaggiari (14 grudnia 1932 – 8 czerwca 1989), nazywany Bertem, był francuskim przestępcą, znanym głównie jako organizator włamania do banku Société Générale w Nicei we Francji w lipcu 1976 roku.

Albert Spaggiari urodził się 14 grudnia 1932 roku w Laragne-Montéglin w departamencie Hautes-Alpes jako syn Richarda i Marcelle (z domu Clément) Spaggiari. Jego ojciec zmarł w 1935 roku, a on sam dorastał w Hyères, gdzie jego matka prowadziła sklep z bielizną.

W wieku 19 lat wstąpił do wojsk spadochronowych podczas I wojny indochińskiej i został przydzielony do 3. Batalionu Kolonialnych Spadochroniarzy. W tym czasie on i kilku wspólników przystawili pistolet do głowy osoby, która rzekomo ich okradła. Sąd wojskowy uznał jednak, że w rzeczywistości był to napad, w wyniku czego Spaggiari spędził kolejne cztery lata w więzieniu.

Po wyjściu na wolność przeniósł się do Afryki Północnej i wstąpił do Tajnej Organizacji Zbrojnej (OAS) – prawicowej grupy, która chciała zapobiec niepodległości Algierii. Doprowadziło to później do skazania go na kolejne trzy i pół roku więzienia pod zarzutem terroryzmu politycznego.

Spaggiari, zdając się pozostawić politykę za sobą, przeniósł się do Nicei wraz ze swoją żoną, Audi. Mieszkali w wiejskiej willi o nazwie „Dzikie Gęsi”, gdzie hodowali kury. Zawodowo zaczął pracować jako fotograf.

W 1975 roku Albert Spaggiari oraz Bractwo Korsykańskie (CB) zostali zwerbowani we Francji przez chilijską policję tajną, DINA.

Jego kryptonim brzmiał „Daniel”. Jego działania pozostają nieznane, jednak inni członkowie CB mieli za zadanie nadzorować chilijskich emigrantów we Francji.

Grupa ta była nazywana przez DINA „Brigada Corsa” („Brygadą Korsykańską”).

Kiedy Spaggiari dowiedział się, że kanalizacja przebiega blisko skarbca banku Société Générale w Nicei, zaczął planować włamanie. Ostatecznie zdecydował się spróbować przedostać się do skarbca od dołu. Spaggiari oświadczył policji, że wynajął w skarbcu skrytkę, w której umieścił głośny budzik. Ustawił go tak, aby zadzwonił w nocy, co miało pozwolić mu sprawdzić, czy bank posiada urządzenia detekcji akustycznej lub sejsmicznej. Jednak dokumentacja bankowa podważa to twierdzenie, ponieważ Spaggiari odwiedził swoją skrytkę tylko dwukrotnie – w dniu jej wynajęcia oraz w dniu poprzedzającym długi weekend. W rzeczywistości skarbiec nie był chroniony przez alarmy, gdyż uważano go za niezdobyty: ściana z drzwiami była niezwykle gruba, a nie było żadnej oczywistej drogi dostępu do pozostałych ścian.

Spaggiari skontaktował się z profesjonalnymi gangsterami z Marsylii, którzy po zapoznaniu się z planami i wizytacji miejsca zdecydowali się nie brać udziału w napadzie. Jego wspólników zwerbował prawdopodobnie poprzez dawnych znajomych z OAS. Jego ludzie dostali się do kanalizacji i przez dwa miesiące kopali tunel o długości ośmiu metrów, prowadzący z kanału do podłogi skarbca. Spaggiari podjął wiele środków ostrożności podczas tych długich prac, w czasie których jego ludzie nieustannie wiercili przez wiele godzin. Zabronił im picia kawy i alkoholu oraz nakazał co najmniej dziesięć godzin snu podczas każdej zmiany, aby uniknąć jakiegokolwiek zagrożenia dla misji.

16 lipca 1976 roku, podczas długiego weekendu z okazji święta Bastylii, gang Spaggiariego włamał się do samego skarbca. Ukradli pieniądze, papiery wartościowe i kosztowności o szacunkowej wartości od 30 do 100 milionów franków. Był to do tamtego czasu największy napad w historii rabunków bankowych. ...

Źródło: Artykuł „Albert Spaggiari” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.