Ulrikke Hansen Døvigen (Ulrikke Hansen Døvigen) - znana z pracy przy takich projektach: «22 July» (2018), «22 lipca» (2018), «Operation Shadowman» (2018), «Operasjon Mørkemann» (2018), «The Pension Heist» (2026),
Ulrikke H Døvigen
Ulrikke (ur. 4 lutego 1971) to norweska aktorka i tancerka o długiej i konsekwentnej karierze obejmującej teatr, film, telewizję i produkcje audio. Znana z precyzyjnego warsztatu aktorskiego i silnej obecności scenicznej, jest uważana za wszechstronną i niezawodną wykonawczynię w norweskim środowisku teatralnym.
Dorastała w Lommedalen i przeprowadziła się do Londynu w wieku dwunastu lat wraz z matką i ojczymem. Pozostała w Wielkiej Brytanii przez 17 lat, co okazało się przełomowe dla jej rozwoju artystycznego. W 1994 roku ukończyła trzyletnie studia aktorskie w Webber Douglas Academy of Dramatic Arts. Równocześnie szkoliła się w tańcu w Vacani School of Dancing, koncentrując się na tańcu współczesnym, jazzie i podstawach baletu klasycznego. Studiowała również teatr w Vera Gregg École du Théâtre w Paryżu, wzmacniając tym samym swoje europejskie podstawy sceniczne.
Døvigen zadebiutowała na profesjonalnej scenie teatralnej w 2002 roku w Teatrze Narodowym w Norwegii, jako Cecily Cardew w „Jak ważna jest wierność” Oscara Wilde’a. Wcześniej, przez dwa lata była zatrudniona w Oslo Nye Theatre, występując w produkcjach takich jak „Dracula”, „Disco Pigs”, „40” i „Hjalmar og Flode”. Od tego czasu występowała szeroko w Nationaltheatret, Riksteatret i Det Norske Teatret, a szczególnie chwalona jest za rolę Nory Helmer w „Domu lalki” Henrika Ibsena.
Szerokiej publiczności znana jest przede wszystkim jako „Jentungen” (Dziewczynka) w świątecznym serialu NRK „Jul på Månetoppen” (Boże Narodzenie na szczycie księżyca), rola, która na stałe wpisała się w norweską kulturę popularną. Jej prace telewizyjne obejmują znaczące role w „Den unge Fleksnes”, „Hotel Cæsar”, „Hjem”, „Aber Bergen”, „Heimebane”, „Wisting” oraz „Pørni”, gdzie w pierwszych dwóch sezonach grała Astrid. Jej rola w „Pørni” została doceniona za osadzenie w rzeczywistości i subtelne niuanse.
W jej filmografii znajdują się takie tytuły jak „37 ½”, „Marias menn”, „Mars i Wenus”, „5 løgner” (5 kłamstw) i „Operasjon Mørkemann” (Operacja Czarny Człowiek). W 2018 roku wystąpiła w filmie Paula Greengrassa „22 lipca”, wcielając się w prokurator Inę Bejer Engh podczas scen sądowych. Na początku kariery pojawiła się również w kilku brytyjskich produkcjach filmowych.
Latem 2014 roku Døvigen zagrała antagonistyczną rolę Królowej Sirikit w „Kapitan Sabertooth i poszukiwanie magicznego diamentu” w Kristiansand Zoo i Parku Rozrywki. Pracowała również intensywnie przy audiobookach, słuchowiskach radiowych i narracji, w tym przy „Døde menn går på ski” (Martwi mężczyźni chodzą na nartach), „Linus i Svingen” i thrilleru radiowym NRK „De dødes tjern” (Staw umarłych).
Jest córką aktorki Kjersti Døvigen i muzyka jazzowego Ole Jacob Hansena. Ma córkę z aktorem Madsem Ousdalem i jest żoną byłego profesjonalnego snowboardzisty Daniela Francka. Poza karierą aktorską jest doświadczoną jeźdźczynią i gra na fortepianie.