(Anita Garvin) - znana z pracy przy takich projektach: «Move Along» (1926), «Move Along» (1926), «Show Business» (1932), «Show Business» (1932), «Movie Night» (1929),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Anita Garvin (11 lutego 1907 – 7 lipca 1994) była amerykańską aktorką i komiczką, która występowała zarówno w filmach niemych, jak i dźwiękowych. Najlepiej znana jest ze współpracy z komikami Laurel i Hardy oraz Charleym Chase’em.
Garvin urodziła się w Nowym Jorku. Jej dwie siostry, które tańczyły w rewii, zachęcały ją do rozwijania talentów. W wieku 12 lat skłamała agentowi, mówiąc, że ma „prawie szesnaście lat” i dostała pracę jako piękność plażowa w jednym ze spektakli Macka Sennetta. Następnego roku dołączyła do Ziegfeld Follies. Była dumna z tego, że jako jedyna kobieta mogła dotykać lin Willa Rogersa. Występowała również w Earl Carroll Vanities.
Garvin wyruszyła w trasę koncertową z musicalem Sally, pozostając z przedstawieniem przez dwa sezony, a następnie postanowiła zostać w Kalifornii, gdy trasa opuściła ten przystanek w 1924 roku. W Hollywood Garvin zaczęła pracować dla komedii firmy Christie Film Company. Wspominała, jak jej partner z planu, Bobby Vernon, upuścił masło na podłogę, na które wpadła i się przewróciła, cementując jej karierę komediową. Charles Lamont sprowadził ją do pracy dla Educational Pictures. W 1926 roku Hal Roach zatrudnił ją na kontrakt, gdzie wystąpiła w wielu filmach niemych z Charleym Chase’em, Jamesem Finlaysonem i Maxem Davidsonem, a także w epizodycznych rolach w filmach pełnometrażowych. Mierząc około 183 cm wzrostu, „jej królewska powaga i kamienna twarz” czyniły ją idealną partnerką komediową.
Roach później uważał ją za „jedną z jego najlepszych aktorek”. Wspominając swojego częstego partnera, Stana Laurela, Garvin zauważyła: „Jedna rzecz w Stanie – przepraszam wielu reżyserów – oni myśleli, że go reżyserują. I myśleli, że reżyserują film. Ale to Stan był tym, który… Był bardzo sprytny. Reżyser nigdy nie zdawał sobie sprawy z tego, że nie robi całej reżyserii. Umysł Stana pracował cały czas, zawsze myśląc o gagach i rzeczach do zrobienia. Scenariusz nic nie znaczył”. Garvin wystąpiła łącznie w jedenastu filmach z Laurolem i Hardym. W 1928 roku została połączona z Marion Byron jako krótkotrwała kobieca wersja duetu Laurel i Hardy. Razem z Edgar Kennedym, Byron i Garvin wystąpili w filmie „A Pair of Tights”, który uznawany jest za „arcydzieło”.