(François Bayrou)

(François Bayrou) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Moi, candidat» (2017), «Moi, candidat» (2017), «Moi, candidat» (2017), «Moi, candidat» (2017),

François René Jean Lucien Bayrou (ur. 25 maja 1951) jest francuskim politykiem, który od momentu założenia partii w 2007 roku przewodniczy Ruchowi Demokratycznemu (MoDem). Jako centrysta startował w wyborach prezydenckich w 2002, 2007 i 2012 roku. Od 2004 roku przewodniczy również Europejskiej Partii Demokratycznej (EDP).

W latach 1993–1997 pełnił funkcję ministra edukacji narodowej w trzech kolejnych rządach. W latach 1986–2012, z krótkimi przerwami, był posłem do Zgromadzenia Narodowego z okręgu Pireneje Atlantyckie, a w latach 1999–2002 sprawował mandat posła do Parlamentu Europejskiego. Od 2014 roku jest burmistrzem Pau.

Spekulowano, że Bayrou wystartuje w wyborach prezydenckich w 2017 roku, jednak zdecydował się nie kandydować i zamiast tego poparł Emmanuela Macrona, który po zwycięstwie w wyborach mianował go ministrem stanu oraz ministrem sprawiedliwości w rządzie pod przewodnictwem Édouarda Philippe'a. 21 czerwca 2017 roku podał się do dymisji w związku z wszczętym wcześniej w tym miesiącu śledztwem w sprawie domniemanego nadużywania przez MoDem funduszy na zatrudnienie asystentów parlamentarnych.

Bayrou urodził się 25 maja 1951 roku w Bordères w departamencie Pireneje Atlantyckie, w wiosce położonej między Pau a Lourdes. Jest synem rolnika Calixte'a Bayrou (1909–1974), burmistrza Bordères z ramienia MRP w latach 1947–1953, oraz Emmy Sarthou (1918–2009). Bayrou wywodzi się głównie z rodzin oksytańskich, z wyjątkiem linii babci ze strony matki, która była Irlandką.

W młodości Bayrou zaczął jąkać, co zmusiło go do siedmioletniej terapii logopedycznej. Najpierw uczęszczał do szkoły średniej w Pau, a następnie przeniósł się do Bordeaux. Na uniwersytecie studiował literaturę, a w wieku 23 lat zdał egzamin „agrégation” – najwyższy stopień kwalifikacji dla nauczycieli szkół średnich i wykładowców akademickich we Francji. Około tego samego czasu jego ojciec zginął w wypadku z traktorem.

W 1971 roku Bayrou poślubił Élisabeth Perlant, znaną jako „Babette”. Mają oni pięcioro dzieci: Hélène, Marie, Dominique, Calixte i Agnès. Dzieci wychowywały się w gospodarstwie, w którym urodził się Bayrou; obecnie mieszka on tam z żoną.

Zanim rozpoczął karierę polityczną, Bayrou uczył historii w Béarn w francuskich Pirenejach. Jest autorem kilku książek o polityce i historii, w tym publikacji o królu Henryku IV. Hobby Bayrou to hodowla koni. Choć jest praktykującym katolikiem, stanowczo popiera francuski system laicyzmu (laïcité).

W młodości Bayrou angażował się w ruchy nonviolence i naśladował Lanza del Vasto, uczznia Gandhiego.

Bayrou, członek Centrum Socjaldemokratów (CDS) – nurtu chrześcijańsko-demokratycznego w konfederacji Unii dla Demokracji Francuskiej (UDF) – został w 1982 roku wybrany do rady generalnej departamentu Pireneje Atlantyckie z kantonu Pau-Sud, a cztery lata później do francuskiego Zgromadzenia Narodowego. Po zwycięstwie koalicji RPR/UDF w wyborach legislacyjnych w 1993 roku został ministrem edukacji w gabinecie Edouarda Balladura. Na tym stanowisku zaproponował reformę umożliwiającą władzom lokalnym dotowanie szkół prywatnych, co wywołało masowe protesty i zostało uchylone przez Radę Konstytucyjną. ...

Źródło: Artykuł „François Bayrou” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (François Bayrou)

Cała filmografia (François Bayrou)