Chill Wills (Chill Wills)

Chill Wills (Chill Wills) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Meet Me in St. Louis» (1944), «Spotkajmy się w St. Louis» (1944), «Giant» (1956), «Olbrzym» (1956), «The Cardinal» (1963),

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

Chill Theodore Wills (18 lipca 1902 – 15 grudnia 1978) był amerykańskim aktorem filmowym oraz śpiewakiem w zespole Avalon Boys Quartet.

Występował na scenie od wczesnego dzieciństwa; w latach 30. XX wieku założył i prowadził grupę wokalną Avalon Boys. Po wystąpach w kilku westernach, w 1938 roku rozwiązał zespół i rozpoczął solową karierę aktorską.

Jedną z jego bardziej pamiętnych ról była charakterystyczna rola głosowa muła Francisa w serii popularnych filmów. Głęboki, szorstki głos Willsa z zachodnim akcentem idealnie pasował do osobowości cynicznego i sardonicznego muła. Zgodnie z ówczesnym zwyczajem, Wills nie figurował w napisach jako lektor, choć pojawił się na ekranie w roli głośnego generała Bena Kaye'a w czwartej części serii, „Francis Joins the WACS”. Użyczył również niskiego głosu Stanowi Laurelowi podczas wykonania utworu „The Trail of the Lonesome Pine” w filmie „Way Out West” (1937), w którym wystąpił Avalon Boys Quartet.

Wills otrzymał wiele poważnych ról filmowych, w tym rolę „miasta Chicago” uosobionego przez widmowego sierżanta policji w filmie noir „City That Never Sleeps” (1953), oraz rolę wujka Bawleya w filmie „Olbrzym” (1956), w którym zagrali również Rock Hudson, Elizabeth Taylor i James Dean. Wills został nominowany do Oscara w kategorii Najlepszy Aktor Drugoplanowy za rolę towarzysza Davy’ego Crocketta o przydomku „Beekeeper” w filmie „Alamo” (1960). Jednak jego agresywna kampania w celu zdobycia nagrody została uznana przez wielu za niesmaczną, w tym przez gwiazdę, reżysera i producenta filmu, Johna Wayne'a, który publicznie przeprosił w imieniu Willsa. Agent PR Willsa, W.S. „Bow-Wow” Wojciechowicz, wziął na siebie winę za niefortunne działania, twierdząc, że Wills nie wiedział o nich nic. Oscara zdobył zamiast niego Peter Ustinov za rolę Lentulusa Batiatusa w „Spartakusie”.

W westernowym serialu CBS „The Texan” z Rorym Calhounem, Wills wystąpił w roli głównej w odcinku z 1960 roku zatytułowanym „The Eyes of Captain Wylie”.

Wills zagrał w krótkotrwałym serialu „Frontier Circus”, który był emitowany przez jeden sezon (1961–62) w stacji CBS. W 1966 roku obsadzono go w roli podejrzanego teksańskiego rancjera, Jim Ed Love'a, w krótkotrwałym komediowym westernie ABC „The Rounders” (powtarzając rolę z filmu „The Rounders” z 1965 roku, w którym wystąpił Henry Fonda), u boku Rona Hayes’a, Patricka Wayne’a i Walkera Edmistona.

W latach 1963–64 Wills, wraz z Williamem Lundiganem, Walterem Brennanem i Efrem Zimbalistem Jr., wystąpił publicznie w imieniu senatora USA Barry’ego Goldwatera, kandydata Republikanów w kampanii przeciwko prezydentowi USA Lyndonowi B. Johnsonowi.

W 1968 roku Wills odmówił poparcia Richarda Nixona w wyborach prezydenckich i pełnił funkcję mistrza ceremonii dla George'a C. Wallace'a, byłego gubernatora Alabamy, podczas przystanków kampanii prezydenckiej Wallace'a w Kalifornii. Wills był jednym z niewielu celebrytów z Hollywood, którzy poparli kandydaturę Wallace'a przeciwko Nixonowi i Hubertowi H. Humphreyowi; innym był Walter Brennan.

Również w 1968 roku wystąpił w odcinku serialu „Gunsmoke” zatytułowanym „A Noose for Dobie Price”, gdzie zagrał Elihu Gormana, byłego bandytę, który łączy siły z marszałkiem Mattem Dillonem (granym przez Jamesa Arnessa), aby wytropić członka swojej dawnej gangu, który uciekł z więzienia. Jego ostatnią rolą była rola dozorcy w filmie „Stubby Pringle's Christmas” z 1978 roku. CLR

Opis powyżej pochodzi z artykułu w Wikipedii „Chill Wills”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów znajduje się w Wikipedii.

Najważniejsze dzieła Chill Wills (Chill Wills)

Cała filmografia Chill Wills (Chill Wills)