George Stoll (George Stoll) - Kompozytor muzyki oryginalnej, Kierownik muzyczny, Dyrygent, Muzyka dodatkowa, Piosenki znany z pracy przy tego typu projektach: «Meet Me in St. Louis» (1944), «Spotkajmy się w St. Louis» (1944), «Viva Las Vegas» (1964), «Viva Las Vegas» (1964), «Anchors Aweigh» (1945),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Georgie Stoll (ur. 7 maja 1905 r. w Minneapolis, MN – zm. 18 stycznia 1985 r. w Monterey, CA) był dyrektorem muzycznym, dyrygentem, kompozytorem i jazzowym skrzypkiem, związanym ze złotą erą musicali studia Metro-Goldwyn-Mayer oraz wykonawcami z lat 40., 50. i 60. Urodzony jako George Martin Stoll, w późniejszych latach występował w napisach również jako George E. Stoll (czasem bez inicjału drugiego imienia).
Stoll zadebiutował jako cudowne dziecko grające na skrzypcach, zyskując ogólnokrajową sławę. Zwiedzał Amerykę Północną jako jazzowy skrzypek w ramach obwodów wodewilowych Fanchon i Marco oraz należał do Jazzmania Quintet, pojawiając się u boku Edythe Flynn w jednym z pierwszych dźwiękowych krótkometrażówek z 1927 roku. W San Diego został liderem orkiestry i trio (jego zespół Rhythm Aces) i zaczął współpracować z Jackiem Oakie w programach radiowych, takich jak Camel Cigarette oraz Shell Oil Program w sieci NBC. W 1934 roku Bing Crosby wybrał Stolla na swojego dyrektora muzycznego w drugiej serii programów radiowych CBS Woodbury zatytułowanych Bing Crosby Entertains. Dla wytwórni Decca Georgie Stoll i jego orkiestra towarzyszyli Crosby'emu i Louisowi Armstrongowi w udanych nagraniach utworu Pennies from Heaven z 1936 roku. W tym samym roku Stoll wraz z orkiestrą pojawili się na ekranie w filmie MGM Swing Banditry.
W 1937 roku dołączył do działu muzycznego MGM i pełnił funkcję dyrektora muzycznego (często również dyrygenta) w takich tytułach jak Honolulu, Ice Follies of 1939 oraz hit z udziałem Rooneya i Garland – Babes in Arms. Dyrygował kapelą, która koncertowała z Judy Garland i Mickeyem Rooneym podczas premiery Czarnoksiężnika z Oz. Po ukończeniu prac nad tym filmem (gdzie wraz z George'em Bassmanem opracował instrumentację scen tornado oraz ucieczki z zamku Złej Czarownicy), Judy Garland podarowała mu jeden z „rubinowych pantofelków”. W studiu Stoll często współpracował z reżyserem Edwardem Buzzellem oraz producentami Arthurem Freedem, Rogerem Edensem i Joe Pasternakiem. Był również ulubionym partnerem w grze w pinochle szefa studia, Louisa B. Mayera.
Stoll utrzymywał kontakty ze światem jazzu i odwiedzał kluby w poszukiwaniu wschodzących talentów. Zatrudnił jednego z pierwszych czarnoskórych aranżerów w MGM, Calvina Jacksona, z którym współpracował nad oryginalną muzyką do filmu Anchors Aweigh z 1945 roku (z udziałem Kelly'ego i Sinatry), za którą otrzymał Oscara. Stoll wspierał również nastoletniego André Previna, powierzając mu napisanie wielu aranżacji.
W 1943 roku dyrygował Garland podczas nagrań dwóch pierwszych albumów z oryginalną obsadą do jej popularnych filmów dla Decca, takich jak Girl Crazy i Meet Me in St. Louis, które zawierały hit The Trolley Song (3. miejsce na liście przebojów Billboard). Jego pozostałe nagrania były dość eklektyczne: od utworów popularnych (często z wirtuozami harmonijki Leo Diamondem lub Larrym Adlerem), przez orkiestrowy easy listening (np. album Hollywood Melodies studia MGM), aż po powojenne amerykańskie sesje tenora Lauritza Melchiora.
Kariera Stolla otrzymała ostatni impuls, gdy Pasternak zatrudnił go wraz z dawnym współpracownikiem George'em Sidneyem do pracy z Elvisem Presleym przy niektórych z jego późniejszych i lepszych filmów (np. Viva Las Vegas i Spinout). Po 9 nominacjach do Oscara (ostatniej w 1962 roku za Billy Rose's Jumbo), Stoll przeszedł na emeryturę po ukończeniu muzyki do filmu Made in Paris z Ann-Margret.
W październiku 2009 roku skrzypce marki Amati należące do Stolla zostały sprzedane przez dom aukcyjny Tarisio za 620 000 dolarów, co stanowiło ówczesny rekord świata dla instrumentu Nicolo Amati sprzedanego na aukcji.