(Marinella)

(Marinella) - znana z pracy przy takich projektach: «Madame Mayor» (1960), «Η κυρία δήμαρχος» (1960),

Kyriaki Papadopoulou (gr. Κυριακή Παπαδοπούλου; 19 maja 1938 – 28 marca 2026), znana pod pseudonimem scenicznym Marinella (gr. Μαρινέλλα), była grecką piosenkarką, której kariera trwała przez kilka dekad. Cieszyła się dużym uznaniem dzięki swojej imponującej rozpiętości głosu. Od początku profesjonalnej działalności wokalnej w 1956 roku wydała 66 solowych albumów, a także pojawiła się na wielu płytach innych muzyków. Reprezentowała Grecję w Konkursie Piosenki Eurowizji w 1974 roku, co było pierwszym startem tego kraju w konkursie. W latach 1956–2024 Marinella pozostawała aktywna przez 68 lat, występując na koncertach oraz w cotygodniowych programach w klubach nocnych.

Pierwszy raz Marinella pojawiła się w kinie wraz ze Steliossem Kazantzidisem – najpopularniejszą wówczas parą artystyczną – w filmie z 1960 roku „I kyria dimarhos” (Burmistrzyni). W filmie śpiewają dwa swoje ówczesne wielkie hity: „Ziguala” oraz „Gia mas pote min ximerosei”. Marinella śpiewa w nim również solowo utwór „Allaxane ta pragmata”, napisany specjalnie na potrzeby filmu, który odnosi się do upodmiotowienia kobiet – jednego z tematów tej komedii.

W 1962 roku ponownie wystąpiła z Kazantzidisem w melodramacie „Klapse ftohi mou kardia” (Płacz, moje biedne serce), śpiewając ich hit „Fevgo me pikra sta ksena”. W 1965 roku para zaśpiewała w filmie „Oi adistaktoi” (Bezlitośni) utwór Yannisa Markopoulosa „Pios dromos ine anichtos”, w którym uczestniczy główny aktor filmu, Nikos Kourkoulos. Kazantzidis i Marinella pojawili się razem na ekranie po raz ostatni w 1966 roku, w filmie Andreasa Katsimitsouliasa „Angeloi tis amartias” (Anioły grzechu), z piosenką „Na fygo, na fygo”.

Wielkie osobiste sukcesy przyszły jednak w latach 1968 i 1969. W 1968 roku wystąpiła w dwóch filmach z dwiema piosenkami, które naznaczyły jej karierę: w komedii „O pio kalos o mathitis” (Najlepszy uczeń) zaśpiewała utwór Giorgosa Zampetasa „Stalia-stalia” – od którego pochodzi tytuł jej pierwszego solowego albumu – oraz w musicalu „Gorgones kai magkes” (Syreny i twardziele), gdzie wykonała „Anixe Petra” z muzyką Mimisa Plessasa i tekstem Lefterisa Papadopoulosa. Jej wykonanie zwłaszcza tej drugiej piosenki wystrzeliło jej karierę i do dziś jest kojarzone z jej nazwiskiem. W 1969 roku zaśpiewała w dwóch filmach trzy utwory, które również stały się wielkimi hitami: „Pios in' aftos” w filmie „O Blofatzis” (Blefiarz) oraz „Dos' mou t' athanato nero” i „Zografismena sto charti” w „I Pariziana” (Paryżanka). Łącznie wystąpiła jako piosenkarka w 24 filmach.

(Źródło: Wikipedia)

Najważniejsze dzieła (Marinella)

Cała filmografia (Marinella)