Frank Lebef (Frank Lebœuf) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Taking Sides» (2002), «Za i przeciw» (2002), «The Theory of Everything» (2014), «Teoria wszystkiego» (2014), «La Promesse» (2021),
Franck Alain James Leboeuf (ur. 22 stycznia 1968), zazwyczaj zapisywany w formie anglicyzowanej jako Frank Leboeuf, to francuski aktor, komentator sportowy i były piłkarz grający na pozycji środkowego obrońcy. W reprezentacji Francji Leboeuf zdobył Mistrzostwo Świata w 1998 roku i Mistrzostwo Europy w 2000 roku, a także szereg trofeów krajowych, przede wszystkim podczas pięciu lat spędzonych w Chelsea. Po zakończeniu kariery sportowej Leboeuf przeszedł do aktorstwa, występując w produkcjach teatralnych i filmowych.
Leboeuf urodził się w Marsylii i dorastał w Saint-Cyr-sur-Mer. Do piłki nożnej wprowadził go ojciec, były trener Rennes, który szkolił dzieci w tej dyscyplinie. Po rozpoczęciu kariery w 1986 roku w niższych dywizjach lig francuskich, Leboeuf przeniósł się do Laval w 1988 roku. W 1991 roku trafił do Strasbourga, gdzie grał do 1996 roku, kiedy to za kwotę 2,5 mln funtów przeszedł do angielskiego klubu Chelsea.
W barwach tego klubu rozegrał ponad 200 meczów i zdobył 24 bramki, głównie z rzutów karnych i stałych fragmentów gry. Z Chelsea zdobył dwa Puchary Anglii, jeden Puchar Ligi oraz Puchar Zdobywców Pucharów. W 2001 roku odszedł do Marsylii, a następnie zakończył karierę w Katarze. Mimo licznych sukcesów, Leboeuf nigdy nie zdobył tytułu mistrza najwyższej klasy rozgrywkowej w Europie ani Ligi Mistrzów UEFA.
W reprezentacji Francji Leboeuf wystąpił 50 razy, strzelając cztery gole. Pierwsze dwie bramki zdobył 6 września 1995 roku w meczu eliminacyjnym do Euro 96 z Azerbejdżanem, przyczyniając się do zwycięstwa 10:0, które pozostaje rekordowym wynikiem Francji. Choć podczas Mistrzostw Świata w 1998 roku był głównie rezerwowym (3 rozegrane mecze, 2 w podstawowym składzie, 4 nieobecności), zastąpił w finale czerwonym kartką ukaranego Laurenta Blanca. Francja wygrała ten mecz 3:0 z Brazylią, a Leboeuf był odpowiedzialny za krycie wysoko ocenianego napastnika Ronaldo.
W meczu eliminacyjnym do Euro 2000, 9 czerwca 1999 roku, Leboeuf strzelił jedynego gola z rzutu karnego na pięć minut przed końcem spotkania, w którym mistrzowie świata z Francji z trudem radzili sobie na wyjeździe z amatorami z Andory. Otrzymał medal zwycięzcy podczas finałów w Belgii i Holandii, choć preferowaną parą w obronie, również w finale, byli Blanc i Marcel Desailly.
26 maja, przed Mistrzostwami Świata FIFA 2002, zdobył późną bramkę dającą zwycięstwo nad współgospodarzami, Koreą Południową (3:2). Obrońcy tytułu, Francuzi, odpadli w szokujących okolicznościach już w fazie grupowej, po czym Leboeuf wycofał się z reprezentacji.
Jako techniczny środkowy obrońca, Leboeuf był ceniony za umiejętność długich podań oraz konsekwencję w wykonywaniu rzutów karnych w trakcie całej swojej kariery. W oficjalnych meczach dla Chelsea wykonał 15 karnych, myląc się tylko dwukrotnie.
W 2001 roku, wciąż grając w piłkę w Chelsea, Leboeuf zadebiutował aktorsko w filmie „Taking Sides”.
Po zakończeniu profesjonalnej kariery piłkarskiej Leboeuf spędził dwa lata w Los Angeles. W tym czasie grał w amatorskiej drużynie Hollywood United u boku znanych kolegów z zespołu, takich jak Vinnie Jones, Steve Jones i Anthony LaPaglia. Leboeuf studiował w Instytucie Lee Strasberga w West Hollywood, unikając rozgłosu, a swoją pierwszą pracę aktorską zdobył jako komentator telewizyjny za wynagrodzenie w wysokości 100 dolarów, które zachował jako pamiątkę.