(Claude Bessy)

Claude Bessy (urodzona w Paryżu 20 października 1932 r.) jest francuską baletnicą, była repetytorką Baletu Opery Paryskiej (1970–1971) oraz dyrektorką Szkoły Baletu Opery Paryskiej (1972–2004).

Bessy uczyła się w Szkole Baletu Opery Paryskiej od dziesiątego roku życia, będąc najmłodszą uczennicą w historii placówki, a do Baletu Opery Paryskiej dołączyła w wieku 13 lat jako najmłodsza w historii tancerka. W 1956 roku otrzymała tytuł étoile, najwyższy stopień w hierarchii zespołu. Bessy ściśle współpracowała z Serge'em Lifarem, tworząc główne role w jego spektaklach: „Królewna Śnieżka” (1951), „Noces fantastiques” (1955) oraz „Dafnis i Chloe” (1958). Pracowała również z Johnem Crankiem, który stworzył rolę w „La Belle Hélène” (1955) specjalnie dla niej, oraz z George'em Skibine'em, który w 1959 roku wystawił drugą wersję „Dafnisa i Chloe” z Bessy w roli głównej.

Bessy wystąpiła w filmie Gene'a Kelly'ego „Zaproszenie do tańca” (1956), a cztery lata później Kelly stworzył dla niej w Operze Paryskiej „Pas de dieux”. Pojawiała się również wielokrotnie w programach telewizyjnych. Bessy choreografowała balety dla Comédie-Française i Opéra Comique, układy taneczne do musicalu „My Fair Lady” (1984), a ponadto do dziś wystawia balety Lifara w całej Europie.

Jako dyrektorka Szkoły Baletu Opery Paryskiej wprowadziła głębokie reformy systemu nauczania, co doprowadziło do ukształtowania się nowego pokolenia tancerzy o niezwykle wysokich umiejętnościach technicznych, takich jak Sylvie Guillem, Patrick Dupond, Élisabeth Platel czy Marie-Claude Pietragalla. Odniosła również sukces w organizacji budowy nowego gmachu szkoły w Nanterre, który został uroczyście otwarty w 1987 roku.

W 2009 roku Bessy została odznaczona przez Francję Orderem Zasługi Narodowej (w najwyższej klasie – stopniu Wielkiego Krzyża).