(Lothar Mendes)

(Lothar Mendes) - , Director znany z pracy przy tego typu projektach: «Tampico» (1944), «Tampico» (1944), «Ladies' Man» (1931), «Ladies' Man» (1931),

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Lothar Mendes (19 maja 1894 – 25 lutego 1974) był niemieckim scenarzystą i reżyserem filmowym, który rozpoczął swoją karierę jako aktor w Wiedniu i Berlinie w słynnej trupie Maxa Reinhardta. Wyjechał do Ameryki na początku lat 20. XX wieku i pozostał tam do 1933 roku, reżyserując ponad tuzin filmów pełnometrażowych, głównie lekkich komedii, będąc pod kontraktem z Paramount. Wśród jego filmów znalazł się ostatni niemy film zrealizowany w Ameryce, Cztery pióra (1929) oraz kryminał Odroczona płatność (1933) z udziałem brytyjskiego emigranta Charlesa Laughton.

Po dojściu Hitlera do władzy, Mendes przeniósł się w 1934 roku do Wielkiej Brytanii, by pracować w Gaumont-British Pictures, reżyserując filmy pod produkcją Sir Michaela Balcona. Pod tą marką wyreżyserował Żyda Süssa (1934) z udziałem jednego z najbardziej znanych niemieckich aktorów na emigracji, Conrada Veidta. Film Mendesa Żyd Süss nie powinien być mylony z późniejszym nazistowskim filmem o tym samym tytule (1940), który był produkcją Rzeszy, zaciekle antysemickim filmem, celowo zniekształcającym oryginalną powieść tego samego tytułu niemiecko-żydowskiego pisarza Lion Feuchtwangera, na której oparty był film Mendesa. Film Mendesa z 1934 roku, adaptacja powieści Feuchtwangera, spotkał się z pozytywnymi recenzjami i był uważany za ważny i wczesny film ukazujący źródła gwałtownego antysemityzmu nowo uprawomocnionej nazistowskiej partii; szczególnie pochwalił go Albert Einstein i żydowski amerykański przywódca, rabin Stephen Wise, który zachęcił do jego dystrybucji w Ameryce pod tytułem Władza, choć sam film nie przyciągnął widowni w Ameryce dotkniętej Wielkim Kryzysem.

W 1936 roku Mendes wyreżyserował swój najbardziej znany film, adaptację opowiadania H.G. Wellsa Człowiek, który potrafił czynić cuda (1936) z udziałem Sir Ralfa Richardsona, do której Wells osobiście napisał adaptację. Jego ostatnim brytyjskim filmem była Sonata księżycowa, znana również jako Uwodziciel, z udziałem starzejącej się legendy pianisty Paderewskiego w roli samego siebie; jest on godny uwagi ze względu na rzadkie nagrania z występów legendarnego pianisty, który był wówczas na wygnaniu ze swojej ojczyzny, okupowanej przez nazistów Polski.

Do 1941 roku Mendes powrócił do Hollywood, gdzie współreżyserował pro-brytyjski film Eskadra Międzynarodowa (1941), jeden z wielu filmów o Eskadrze Orła amerykańskich pilotów, którzy zgłosili się na ochotnika do walki w Bitwie o Anglię przed przystąpieniem USA do wojny. Jego ostatnie filmy fabularne to patriotyczne produkcje z czasów II wojny światowej z takimi gwiazdami jak Rosalind Russell jako pilotka rozpoznawcza marynarki wojennej, która musi odbyć jeszcze jedną misję przed ślubem w Locie o wolność (1943) i Edward G. Robinson jako mężczyzna, który mógł lub nie mógł poślubić szpiegkę w Tampico (1944). Wyemerytował się z kręcenia filmów w 1946 roku, a reszta jego życia pozostaje niejasna. „Kompetentny i niezawodny reżyser”, komentuje historyk filmu Larry Langman, „nigdy nie osiągnął w Ameryce takiego sukcesu krytycznego, jaki odnieśli niektórzy z jego rodaków”.

Najważniejsze dzieła (Lothar Mendes)

Cała filmografia (Lothar Mendes)