(Jorge Di Lauro)

(Jorge Di Lauro) - Dźwięk znany z pracy przy tego typu projektach: «The Lady of Death» (1946), «La Dama de la Muerte» (1946), «La Dama de la Muerte» (1946), «La Dama de la Muerte» (1946), «Casa de muñecas» (1943),

Jorge Di Lauro urodził się 13 grudnia 1919 roku w Buenos Aires w Argentynie. W 1936 roku ukończył studia inżynierskie na Uniwersytecie w Buenos Aires. Niezwłocznie udał się do Stanów Zjednoczonych, gdzie wstąpił do szkoły filmowej na Southern University w Kalifornii, a następnie do szkoły inżynierii elektrycznej, w której dwa lata później uzyskał licencjat w tej specjalności, co pozwoliło mu podjąć pracę w studiach nagraniowych RCA w Hollywood. W 1939 roku powrócił do Argentyny i pracował jako reżyser dźwięku w studiach San Miguel w Buenos Aires. Funkcję tę pełnił przy słynnym filmie Lucasa Demare'a „La Guerra Gaucha” (1942), za który zyskał uznanie jako dźwiękowiec. Do Chile przybył w 1944 roku, zatrudniony przez państwową firmę produkcyjną Chile Films na tym samym stanowisku. Pozostał na nim przez kilka lat, odpowiadając za dźwięk w ponad dwudziestu tytułach, w tym w filmach fabularnych i dokumentalnych, zarówno dla państwowego producenta, jak i dla niezależnych filmowców.

Poślubił aktorkę, reżyserkę i wszechstronną artystkę Nieves Yankovic; cała jego późniejsza twórczość była z nią powiązana. Udało im się nawiązać doskonałą więź nie tylko w sferze uczuciowej, ale także artystycznej i etycznej, co w krajowym przemyśle filmowym jest rzadkością. Z ich wspólnej pracy wyróżnia się słynny dokument „Andacollo”, który krytycy wskazali jako tytuł kluczowy dla rozwoju lokalnej sztuki dokumentalnej. W 1974 roku, podczas kręcenia dokumentu „Año Santo Chileno”, został aresztowany na rozkaz dyktatury wojskowej. Jego operator, Jorge Müller, został zabrany do ośrodków tortur; jego ślad zaginął i do dnia dzisiejszego nie wiadomo, co się z nim stało. Wpływ tego zaginięcia sprawił, że duet filmowy nigdy więcej nie nakręcił żadnego filmu. Di Lauro skupił się wówczas na nauczaniu, a później na działalności związkowej. Wraz z żoną pielęgnował w swojej pracy to, co nazywano „świętością rzemiosła”, pozostając wiernym swoim chrześcijańskim i humanistycznym przekonaniom.

Zmarł 16 maja 1990 roku.

Najważniejsze dzieła (Jorge Di Lauro)

Cała filmografia (Jorge Di Lauro)