Fredryk Vizmman (Frederick Wiseman)

Frederick Wiseman to amerykański reżyser filmowy, dokumentalista i reżyser teatralny. Dokumentalista Frederick Wiseman zasłynął z umiejętności uchwytywania niuansów życia w amerykańskich instytucjach, takich jak więzienia, szpitale, urzędy opieki społecznej i szkoły średnie. Zaczynał w 1963 roku, produkując pełnometrażowy film fabularny „The Cool World”, będący studium życia nastolatków z Harlemu. Początkowo Wiseman był gorącym zwolennikiem reform społecznych, a jego filmy stanowiły wezwania do zmian. „Titicut Follies”, jego pierwszy film dokumentalny, to eksponowanie życia w więzieniu dla przestępców obłąkanych w Bridgewater, w stanie Massachusetts. Był kontrowersyjny i ugruntował Wisemanowi reputację osoby demaskującej nieprawidłowości. Jego cztery kolejne filmy dokumentalne były również eksponowaniem innych instytucji finansowanych z podatków, mających na celu pokazanie nieskuteczności biurokracji, która nie tylko grozi ich zniszczeniem, ale także dehumanizuje ludzi, którym miały służyć. Wiseman złagodził swój przekaz i zaczął bardziej skupiać się na amerykańskiej kulturze, wskazując na symbolikę codziennych czynności w swoim filmie „Primate” (1974). W latach 80. zaczął badać instytucje w odniesieniu do ideologii. W odróżnieniu od innych filmów dokumentalnych, prace Wisemana nie przebiegają chronologicznie; raczej segmenty są ułożone tematycznie, jak esej, i połączone za pomocą środków retorycznych, takich jak porównania i kontrasty, tworząc wzorcową strukturę. Jego filmy nigdy nie są komentowane, zmuszając tym samym widzów do nawiązywania połączeń między samymi sekwencjami. Wiseman sporadycznie wracał do filmów fabularnych, choć w formie performansu non-fiction, jak w przypadku „Dziennika Seraphity” (1982) i „La Derniere Lettre” (2002).