(Alberto Bojórquez Patrón)

Studiował socjologię na UNAM, lecz przerwał studia w 1965 roku, po czym podjął naukę kinematografii w Uniwersyteckim Centrum Studiów Filmowych (CUEC). Z pierwszych dwóch pokoleń studentów tej instytucji reżyserowanie zaczęli Raúl Kamffer, Jorge Fons, Marcela Fernández Violante, Juan Guerrero, Alfredo Joskowicz, Jaime Humberto Hermosillo oraz Bojórquez. Ukończył studia w 1970 roku. Podobnie jak inni filmowcy swojego pokolenia, zaczynał od tworzenia krótkich dokumentów dla instytucji publicznych oraz krótkich form wideo dla firm.

Kierował Klubem Filmowym Wydziału Nauk Politycznych UNAM i współpracował z kilkoma gazetami studenckimi. W latach 1965–1970 był koordynatorem Klubów Filmowych Narodowego Instytutu Politechnicznego. W 1990 roku występował jako komentator w Radiu 690, gdzie w programie „Qué hay de bueno” omawiał tematykę filmu i opery.

31 lipca 1972 roku wstąpił do SOGEM (Ogólnego Stowarzyszenia Pisarzy Meksyku). W 1983 roku był nauczycielem scenopisarstwa w Amerykańskim Instytucie Komunikacji Edukacyjnej (ILCE). W 1993 roku zasiadał w jury Narodowego Systemu Stypendialnego dla Twórców Artystycznych przy Narodowej Radzie Kultury i Sztuki (CNCA). W latach 1994–1997 był stypendystą Narodowego Systemu Twórców Artystycznych przy Narodowej Radzie Kultury i Sztuki. Między 1995 a 1996 rokiem pełnił funkcję przewodniczącego komisji nagród Meksykańskiej Akademii Nauk i Sztuk Filmowych, skarbnika Związku Pracowników Produkcji Filmowej oraz sekretarza spraw wewnętrznych Związku Reżyserów Filmowych. Za niezależnie wyprodukowany pełnometrażowy film „Miesiące i dni” (1971) zdobył nagrodę Ariel w kategorii najlepszego debiutu; zajął drugie miejsce w Pierwszym Ogólnokrajowym Konkursie Scenariuszy i Fabuł SOGEM oraz otrzymał statuetkę Bogini Francisco Pina od PECIME za wkład w kino meksykańskie. W 1977 roku został uhonorowany Srebrnym Arieliem za najlepszy scenariusz roku do filmu „Najlepsze z Teresy”. W 1980 roku otrzymał Srebrną Boginię PECIME za najlepszy scenariusz roku do filmu „Portret mężatki”. W 1983 roku zajął drugie miejsce w Ogólnokrajowym Konkursie Scenariuszy i Fabuł SOGEM za film „Carlota”. W 1993 roku został odznaczony Medalem Jukatanu za wkład w prestiż kulturalny kraju jako rodowity mieszkaniec tego stanu. W 1995 roku sekcja reżyserów Związku Pracowników Produkcji Filmowej wręczyła mu, obok innych wyróżnień, medal z okazji 25-lecia pracy reżyserskiej.