Betti Fild (Betty Field)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Betty Field (ur. 8 lutego 1913, zm. 13 września 1973) była amerykańską aktorką filmową i teatralną. Poprzez swojego ojca, była bezpośrednią potomkinią pielgrzymów Johna Aldena i Priscilli Mullins.

Urodzona w Bostonie w stanie Massachusetts, jako córka George’a Fielda i Katharine Lynch, rozpoczęła karierę aktorską na scenach w Londynie, w farsie Howarda Lindsay’a pt. *She Loves Me Not*. Po zakończeniu przedstawienia wróciła do Stanów Zjednoczonych i wystąpiła w kilku udanych produkcjach teatralnych, zanim zadebiutowała w filmie w 1939 roku. Jej rola jako Mae, jedynej postaci kobiecej, w filmie *O myszach i ludziach* (1939) ugruntowała jej pozycję aktorki dramatycznej.

Wystąpiła u boku Johna Wayne’a w filmie *Pasterz wzgórz* z 1941 roku. Field grała role drugoplanowe w filmach takich jak *Kings Row* (1942), w którym wcieliła się w ofiarę kazirodztwa, choć fakt ten nie był od razu widoczny ze względu na silną cenzurę tamtych czasów.

Field wolała występy na Broadwayu i pojawiła się w sztukach Elmera Rice’a *Dream Girl* oraz Jeana Anouilha *Walc Toreadorów*, ale regularnie wracała do Hollywood, występując w *Ciele i Fantazji* (1943), *Południowcu* (1945), *Wielkim Gatsbym* (1949), *Pikniku* (1955), *Przystanku autobusowym* (1956), *Peyton Place* (1957), *BUtterfield 8* (1960) i *Człowieku-ptaku z Alcatraz* (1962). Jej ostatnią rolą filmową była rola w *Coogan's Bluff* w 1968 roku. Pojawiała się również w telewizji.

Opis powyżej pochodzi z artykułu Betty Field na Wikipedii, udostępnionego na licencji CC-BY-SA, pełna lista współautorów na Wikipedii.