(Jaan Rekkor)

(Jaan Rekkor) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Burial» (2022), «Burial» (2022),

Jaan Rekkor (ur. 3 kwietnia 1958) jest estońskim aktorem teatralnym, filmowym i telewizyjnym.

Jaan Rekkor urodził się w niewielkiej wiosce Hõreda w okręgu Rapla. Uczęszczał do szkół w Märjamaa, kończąc Märjamaa Szkołę Średnią im. Antsa Lautera w 1976 roku (obecnie Gimnazjum w Märjamaa). W latach 1976–1979 studiował dziennikarstwo na Uniwersytecie w Tartu. Następnie studiował aktorstwo w Wydziale Sztuk Scenicznych Konserwatorium Państwowego w Tallinie (obecnie Estońska Akademia Muzyki i Teatru), kończąc studia w 1982 roku. Do jego kolegów z roku należeli Margus Oopkaup, Anu Lamp, Laine Mägi, Sulev Teppart, Andrus Vaarik i Viire Valdma.

Pierwsza znacząca rola filmowa Rekkora pojawiła się w 1983 roku jako postać Jaanusa Rooga w filmie "Nipernaadi" w reżyserii Kaljo Kiiska, na podstawie powieści "Toomas Nipernaadi" z 1928 roku autorstwa estońskiego pisarza Augusta Gailita. W 1986 roku zagrał Jaana Kreuksa w biograficznym dramacie "Saja aasta pärast mais" w reżyserii Kaljo Kiiska i według scenariusza Matiego Unta, opowiadającym o życiu Viktora Kingisseppa, czołowego estońskiego polityka Komunistycznej Partii. W 1989 roku wcielił się w rolę Peetera Kängseppa w historycznym dramacie "Äratus" w reżyserii Jüri Sillarta, który opowiadał o "Operacji Priboj" – sowieckiej masowej deportacji ponad 90 000 Estończyków, Łotyszy i Litwinów, uznanych za wrogów ludu, do niegościnnych rejonów Związku Radzieckiego, która miała miejsce w dniach 25–28 marca 1949 roku.

W 1992 roku Jaan Rekkor został obsadzony w roli Muny w biograficznym dramacie "Need vanad armastuskirjad" w reżyserii Mati Põldre, który przedstawiał życie Raimonda Valgre, estońskiego autora piosenek z lat 30. i 40. XX wieku. W 1997 roku pojawił się w historycznej komedii "Minu Leninid" w reżyserii Hardiego Volmera. Następnie zagrał w krótkim filmie "Perekondlik sündmus" w reżyserii René Vilbre z 1998 roku.

W latach 2000. Rekkor wystąpił w kilku filmach, najbardziej zapamiętany jako Roland w komedii rodzinnej "Röövlirahnu Martin" z 2005 roku w reżyserii René Vilbre, z udziałem Otta Seppa i Madisa Ollikainena; jako Trener w komediodramacie "Koer, lennuk ja laulupidu" z 2006 roku w reżyserii Laili Pakalniņy; w niewielkiej roli w mrocznym dramacie "Mina olin siin" z 2008 roku w reżyserii René Vilbre, adaptacji powieści "Mina olin siin. Esimene arest" z 2005 roku autorstwa Sassa Henno; oraz jako Carabas Barabas w musicalu-komedii "Buratino" w reżyserii Rasmusa Merivoo.

W 2013 roku Rekkor pojawił się w roli Bonifaciusa w filmie fantasy "Väikelinna detektiivid ja valge daami saladus" w reżyserii René Vilbre. W 2016 roku wystąpił w romantycznym dramacie "Polaarpoiss" w reżyserii Anu Aun. W 2018 roku zagrał w świątecznym filmie familijnym "Eia jõulud Tondikakul" w reżyserii Anu Aun.

Telewizyjny debiut Jaana Rekkora to rola Mistera Saula w miniserialu "Wikmani poised" z 1995 roku w reżyserii Vilji Palm, produkcji Eesti Televisioon (ETV), adaptacji powieści Jaana Krossa o tym samym tytule z 1988 roku. W latach 1995–1998 występował w serialu komediowym "M Klubi". W 2013 roku pojawił się w roli Marta w fińskim serialu romantycznym "Vaarallista kokea". Rekkor zagrał później w wielu rolach w estońskich serialach telewizyjnych. Prawdopodobnie najbardziej zapamiętany jest z roli Rein Pihelgasa w serialu kryminalnym "Ohtlik lend" z ETV z lat 2006–2007 oraz w tej samej roli w serialu komediowo-kryminalnym "Kättemaksukontor" w reżyserii Aina Prosy, emitowanym na TV3 od 2010 do 2013 roku. Carmen Mikiver grała żonę Rein Pihelgasa, Ivi.

Najważniejsze dzieła (Jaan Rekkor)

Cała filmografia (Jaan Rekkor)