(Jerry Hadley)

Jerry Hadley (16 czerwca 1952 – 18 lipca 2007) był amerykańskim tenorem operowym. Otrzymał trzy nagrody Grammy za występy wokalne w nagraniach oper „Jenůfa” (Nagroda Grammy 2004 w kategorii Najlepsze Nagranie Operowe), „Susannah” (Nagroda Grammy 1995 w kategorii Najlepsze Nagranie Operowe) oraz „Kandyd” (Nagroda Grammy 1992 w kategorii Najlepszy Album Klasyczny). Przez niemal dwie dekady Hadley był jednym z czołowych amerykańskich tenorów. Jego mentorami byli sopranistka Joan Sutherland oraz jej mąż, dyrygent Richard Bonynge. Leonard Bernstein wybrał Hadleya do swojego nagrania „Kandyda” z 1989 roku dla wytwórni Deutsche Grammophon. Poza operą i operetką, Hadley występował również na Broadwayu.

Hadley urodził się i wychował w Manlius w stanie Illinois, w rodzinie o włoskich i angielskich korzeniach. Studiował na Uniwersytecie Bradley w Peorii w stanie Illinois, gdzie był członkiem oddziału Delta Nu męskiego bractwa muzycznego Phi Mu Alpha. Początkowo Hadley kształcił się na dyrygenta, lecz po czterech latach poświęcił się śpiewowi. Podczas studiów na Bradley uczył się śpiewu pod kierunkiem dr. Johna Davisa, a ostatecznie uzyskał tytuł magistra w zakresie śpiewu na Uniwersytecie Illinois w Urbana-Champaign. Tam uczył się śpiewu z Grace Wilson i Jamesem Baileyem, a konsultacje wokalne odbywał z pianistami Johnem Wustmanem i Ericiem Dalheimem. Wystąpił w wielu produkcjach operowych School of Music, m.in. jako Tamino w „Zaczarowanym flecie” Mozarta, Nemorino w „Napoju miłosnym” Donizettiego, Alfred w „Zemście nietoperza” Johanna Straussa II oraz Tom Rakewell w „Postępach grabowca” Strawińskiego.

Hadley poślubił pianistkę Cheryll Drake i przeprowadził się do Connecticut, gdzie podjął pracę jako nauczyciel muzyki. W 1978 roku rozpoczął naukę śpiewu u Thomasa LoMonaco, który pozostał jego nauczycielem przez kolejne 12 lat.

Wczesne lata profesjonalnej kariery wokalnej Hadley spędził w regionalnych domach operowych w USA. Zrobił wrażenie na Beverly Sills, która usłyszała go podczas przesłuchań w National Opera Institute w 1978 roku i zaproponowała mu kontrakt w New York City Opera. Po debiucie w 1979 roku w roli Arturo w „Łucji z Lammermoor”, Hadley stał się stałym członkiem zespołu New York City Opera.

W 1982 roku zadebiutował w Operze Wiedeńskiej jako Nemorino w „Napoju miłosnym” Donizettiego. Często występował w Metropolitan Opera, La Scali, Royal Opera House w Covent Garden, Deutsche Oper Berlin, Operze Państwowej w Hamburgu, Lyric Opera of Chicago, San Francisco Opera, San Diego Opera oraz na festiwalach w Glyndebourne, Aix-en-Provence i Salzburgu.

Hadley był znany ze swoich interpretacji lirycznych partii tenorowych, a także z występów w musicalach broadwayowskich, operetkach i muzyce popularnej. Jednym z jego najlepiej sprzedających się nagrań był trzypłytowy album EMI z kompletną partyturą „Show Boat” w dyrygencji Johna McGlinna, w którym Hadley zaśpiewał rolę Gaylorda Ravenala. ...