(Michel Foucault)

(Michel Foucault) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Foucault contre lui même» (2014), «Foucault Against Himself» (2014),

Paul-Michel Foucault (15 października 1926 – 25 czerwca 1984) był francuskim filozofem, historykiem idei, pisarzem, aktywistą politycznym i krytykiem literackim. Teorie Foucaulta koncentrują się przede wszystkim na relacjach między władzą a wiedzą oraz na tym, jak są one wykorzystywane jako forma kontroli społecznej poprzez instytucje. Choć często określany mianem strukturalisty i postmodernisty, Foucault odrzucał te etykiety. Jego myśl wpłynęła na środowiska akademickie, zwłaszcza na badaczy zajmujących się naukami o komunikacji, antropologią, psychologią, socjologią, kryminologią, studiami kulturowymi, teorią literatury, feminizmem, marksizmem i teorią krytyczną.

Urodzony w Poitiers we Francji w rodzinie z wyższej klasy średniej, Foucault kształcił się w Lycée Henri-IV oraz w École Normale Supérieure, gdzie rozwinął zainteresowanie filozofią i znalazł się pod wpływem swoich mentorów, Jeana Hyppolite'a i Louisa Althussera, a także na Uniwersytecie Paryskim (Sorbonie), gdzie uzyskał dyplomy z filozofii i psychologii. Po kilku latach pracy jako dyplomata kulturalny za granicą powrócił do Francji i opublikował swoją pierwszą ważną książkę, „Historia szaleństwa” (1961). Pracując w latach 1960–1966 na Uniwersytecie w Clermont-Ferrand, napisał „Narodziny kliniki” (1963) oraz „Słowa i rzeczy” (1966) – publikacje te ukazywały jego rosnące zaangażowanie w strukturalizm, od którego później się zdystansował. Te trzy pierwsze prace historyczne były przykładem rozwijanej przez Foucaulta techniki historiograficznej zwanej „archeologią”.

Od 1966 do 1968 roku Foucault wykładał na Uniwersytecie w Tunisie, po czym powrócił do Francji, gdzie został kierownikiem katedry filozofii na nowym, eksperymentalnym Uniwersytecie Paryża VIII. Następnie opublikował „Archeologię wiedzy” (1969). W 1970 roku Foucault został przyjęty do Collège de France, gdzie pozostawał członkiem aż do śmierci. Zaangażował się również w działalność kilku grup lewicowych prowadzących kampanie przeciwko rasizmowi i łamaniu praw człowieka oraz walczących o reformę systemu karnego. Później opublikował „Nadzorować i karać” (1975) oraz „Historię seksualności” (1976), w których rozwinął metody archeologiczne i genealogiczne, podkreślające rolę, jaką władza odgrywa w społeczeństwie.

Foucault zmarł w Paryżu z powodu powikłań związanych z HIV/AIDS; był pierwszą osobą publiczną we Francji, która zmarła z powodu powikłań tej choroby. Jego partner, Daniel Defert, założył w jego pamięci organizację charytatywną AIDES.

Paul-Michel Foucault urodził się 15 października 1926 roku w mieście Poitiers w środkowo-zachodniej Francji jako drugie z trojga dzieci w zamożnej, społecznie konserwatywnej rodzinie z wyższej klasy średniej. Tradycja rodzinna nakazywała nadanie mu imienia po ojcu, Paulu Foucault (1893–1959), ale matka nalegała na dodanie imienia Michel; choć w szkole nazywano go Paulem, przez całe życie preferował imię „Michel”. ...

Źródło: Artykuł „Michel Foucault” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Michel Foucault)

Cała filmografia (Michel Foucault)