(John Edwards)

John Victor „Rhino” Edwards (ur. 9 maja 1953 r.) jest angielskim basistą grającym w rockowej grupie Status Quo.

Urodził się w Chiswick w Londynie. W dzieciństwie uczył się gry na skrzypcach klasycznych, a w wieku jedenastu lat otrzymał stypendium do London College of Music. Kształcił się w Chiswick Grammar School oraz Stinsford School w Dorchester.

Około 1973–74 roku grał jednocześnie w dwóch zespołach pubowych w The White Bear w Hounslow (miejscu słynącym wówczas jako ośrodek muzyczny, w którym regularnie występował Rick Wakeman). Były to: The Sunday Band (grający w niedziele), wykonujący covery rockowych standardów, oraz Rococo, grający w regularne piątki; oba składy miały tego samego wokalistę i basistę. W 1973 roku zespół Rococo wydał w wytwórni Decca Deram singiel „Ultrastar”/„Wildfire”.

Później dołączył do zespołu wspierającego Judie Tzuke, gdzie z powodu swojej niezdarności otrzymał przydomek „Rhino” (Nosorożec).

Współpracował z Peterem Greenem (byłym członkiem Fleetwood Mac), Climax Blues Band, Judie Tzuke oraz Dexys Midnight Runners.

Współpracował z perkusistą Jeffem Richem, gdy gitarzysta Status Quo, Rick Parfitt, zaproponował im obu udział w pracy nad jego solowym albumem „Recorded Delivery”. Kiedy w 1986 roku Status Quo sformowało nowy skład, Edwards i Rich zostali zaproszeni, aby zastąpić założyciela grupy Alana Lancastera oraz perkusistę Pete’a Kirchera.

W 2000 roku wydał album „Rhino's Revenge”, na którym w niektórych utworach wystąpili inni członkowie Status Quo. Ostatnio zagrał kilka koncertów w Wielkiej Brytanii i Europie z grupą Woodedz, występując u boku swoich dzieci.

Jako kibic Brentford F.C., Edwards napisał na początku 2006 roku utwór o powrocie napastnika Lloyda Owusu do klubu na początku tamtego sezonu piłkarskiego.

Posiada kilka różnych basów różnych producentów, w tym Rickenbacker i Wal. Jednak podczas koncertów ze Status Quo używa basów marki Status Graphite, głównie dwóch czterostrunowych modeli bez główki oraz jednego modelu pięciostrunowego. Do wzmocnienia używa wzmacniacza Markbass F1 z dwiema kolumnami 4x10 z tubami, oraz wzmacniacza powtarzacza po drugiej stronie sceny podłączonego do standardowej kolumny Marshall 4x12. Podczas utworu „Gerdundula” Edwards gra na gitarze Tanglewood przez głowicę Marshall JCM800 i kolumnę 4x12.

Jego syn Freddie jest gitarzystą. W październiku 2014 roku towarzyszył Status Quo na scenie w The Roundhouse w Londynie podczas koncertu transmitowanego na żywo przez BBC Radio 2, promującego album zespołu „Aquostic (Stripped Bare)”. Jest on również członkiem późniejszej koncertowej wersji zespołu Aquostic oraz członkiem grupy Flawes. Po odejściu Parfitta z zespołu w 2016 roku z powodu problemów zdrowotnych, Freddie zastępował go podczas występów w lipcu i sierpniu.

Jego córka Mae i syn Max są perkusistami.

Źródło: Artykuł „John Edwards (musician)” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.