(Lydia Marie Hicks)

Lydia Marie Hicks to artystka „dzika” (feral artist), wychowana przez rolników i rzemieślników, której praktyka przeplata opowiadanie historii, głęboką ekologię oraz procesowy, adaptacyjny recykling. Jako osoba ukształtowana przez Wielką Migrację i kulturę Środkowego Zachodu, Hicks dąży do nawiązywania więzi między tożsamością, pochodzeniem a wzorcami prawdopodobieństwa; często, korzystając ze swojego wykształcenia zoologicznego, łączy historie społeczne z historią natury, tworząc monumentalne metafory ponownego połączenia lub wyjaśnienia. Posiadając stopień MFA w dziedzinie filmu i wideo z CalArts oraz stopień BS z zoologii (uzupełniony o biznes, komunikację, studia frankofońskie i nurkowanie) z Cal Poly Humboldt, Hicks tworzy prace obejmujące film, instalacje oraz media responsywne względem miejsca. Znana z wideoinstalacji Black in the Water (2018) oraz eksperymentalnego dokumentu Rediscovering the Scientist (2016), w swoich projektach stosuje podejście systemowe, aby rzucać wyzwanie dominującym narracjom i celebrować zmarginalizowane społeczności.

Ich zdjęcia filmowe były prezentowane przez National Geographic, miały premierę na Festiwalu Filmowym w Sundance i były wystawiane w międzynarodowych galeriach. Niezwiązana z jednym medium, Hicks traktuje film jako fundament praktyki skoncentrowanej na tworzeniu przestrzeni, w których idee mogą być doświadczane i obserwowane, co ma sprzyjać dialogowi na temat kultury, ekologii, uzdrowienia i pamięci.

Hicks otrzymała wsparcie od instytucji takich jak EarthFire Institute, WildSumaco Biological Station, Interlochen Center for the Arts, Guild Hall oraz Fine Arts Work Center w Provincetown. Kładąc nacisk na więzi, odzyskiwanie i odporność, dąży do przywrócenia połączeń między ludźmi, miejscami i dziedzictwem, budując przestrzenie dla opowieści, które honorują opór, uzdrowienie i transformację.