(Souad Massi)

(Souad Massi) - znana z pracy przy takich projektach: «Souad Massi, ALA.NI, and Gildaa @ Les Concerts Volants» (2026), «Souad Massi, ALA.NI et Gildaa Les Concerts Volants» (2026), «Souad Massi, ALA.NI et Gildaa Les Concerts Volants» (2026), «Souad Massi, ALA.NI et Gildaa Les Concerts Volants» (2026), «Souad Massi, ALA.NI et Gildaa Les Concerts Volants» (2026),

Souad Massi (ur. 23 sierpnia 1972 r.) jest algierską berberyjską piosenkarką, singerką i gitarystką. Swoją karierę rozpoczęła w kabylejskim politycznym zespole rockowym Atakor, z którego odeszła i opuściła kraj po serii gróźb śmierci. W 1999 roku Massi wystąpiła na koncercie Femmes d'Algérie w Paryżu, co doprowadziło do podpisania kontraktu nagraniowego z wytwórnią Island Records.

Twórczość Massi, w której dominuje gitara akustyczna, wykazuje wpływy zachodnich stylów muzycznych, takich jak rock, country czy portugalskie fado, lecz niekiedy włącza w sobie wpływy orientalne i instrumenty wschodnie, takie jak oud, a także afrykańskie stylistyki muzyczne. Massi śpiewa w języku arabskim klasycznym, algierskim i egipskim, po francusku, sporadycznie po angielsku oraz w berberyjskim języku kabylejskim, często używając więcej niż jednego języka w tej samej piosence.

Souad Massi urodziła się w Algierze w Algierii w biednej, sześcioosobowej rodzinie. Wychowała się w robotniczej dzielnicy Bab El Oued w Algierze, gdzie już w młodym wieku zaczęła śpiewać i grać na gitarze.

Zachęcona przez starszego brata, wczesna młodość poświęciła na naukę muzyki, śpiew i grę na gitarze. Dorastając, zagłębiała się w amerykańską muzykę country i roots – style, które w późniejszym czasie silnie wpłynęły na jej pisanie piosenek. W wieku 17 lat dołączyła do zespołu flamenco, jednak szybko znudziła się tym i odeszła.

Na początku lat 90. Massi dołączyła do algierskiego politycznego zespołu rockowego Atakor, który czerpał inspiracje z zachodnich grup rockowych, takich jak Led Zeppelin i U2. Przez siedem lat nagrywała i występowała z grupą, wydając udany album oraz dwa popularne teledyski. Zespół jednak, ze względu na polityczne teksty i rosnącą popularność, stał się celem ataków. Massi próbowała się maskować, ścinając włosy i nosząc męskie ubrania, mimo to stała się obiektem serii anonimowych gróźb śmierci. W 1999 roku opuściła zespół i przeprowadziła się do Paryża we Francji.

Obecnie Massi mieszka w Paryżu z dwiema córkami, Inji i Amirą. Jest wielką fanką Leonarda Cohena, a muzykę zespołów AC/DC i INXS wymienia jako jedną z kluczowych inspiracji w swoim rozwoju.

W 1999 roku Massi została zaproszona do występu na festiwalu Femmes d'Algérie („Kobiety Algierii”) w Paryżu, co zaowocowało kontraktem z Island Records. W czerwcu 2001 roku wydała swój solowy debiutancki album „Raoui” („Opowiadacz”), który serwis Allmusic porównał do amerykańskiej muzyki folk z lat 60. Płyta, śpiewana głównie po francusku i arabsku, odniosła sukces krytyczny i komercyjny we Francji. W następnym roku została nominowana do nagrody „Best Newcomer” (Najlepszy Debiutant) na Radio 3 World Music Awards.

W 2003 roku wydała swój drugi album, „Deb” („Złamane Serce”). Teksty na tej płycie były bardziej osobiste niż polityczne, a sam album stał się jednym z najpopularniejszych światowo albumów z Afryki Północnej. Trzy lata później Massi wydała trzecią płytę, „Mesk Elil” („Wiciokrzew”). Album ten rozwinął tematy miłości i straty obecne w „Deb” i zawierał duety z Daby Toure oraz Rabah Khalfa. W 2006 roku była gwiazdą gościnną w włoskim programie rozrywkowym „Non facciamoci prendere dal panico” prowadzonym przez włoskiego piosenkarza i showmana Gianniego Morandiego. ...

Źródło: Artykuł „Souad Massi” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Souad Massi)

Cała filmografia (Souad Massi)