Billy Howle (Billy Howle)

Billy Howle (Billy Howle) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Star Wars: The Rise of Skywalker» (2019), «Gwiezdne wojny: Skywalker. Odrodzenie» (2019), «The Seagull» (2018), «Mewa» (2018), «The Sense of an Ending» (2017),

Billy Howle urodził się w Stoke-on-Trent w Anglii jako drugi z czterech synów; jego matka była nauczycielką, a ojciec wykłada na Uniwersytecie w Kent. Jego starszy brat, Sam, jest grafikiem. Mimo akademickiego wykształcenia rodziców, Billy przyznał, że nie był zainteresowany dalszą edukacją i zamiast tego pracował w lokalnym teatrze Stephen Joseph przy projektach społecznych związanych z tańcem i aktorstwem. Po roku w szkole dramatycznej dostał się do prestiżowej Bristol Old Vic Theatre School, którą ukończył w 2013 roku. Po występie w „Małej syrence” w Bristolu, kolejny raz pojawił się na scenie w Nowym Jorku, w Brooklyn Academy of Music, grając u boku Lesley Manville w inscenizacji „Upiorów” Henrika Ibsena w reżyserii Richarda Eyre’a. Rok później ponownie połączył siły z Bristol Old Vic, reżyserem oraz panią Manville w przejmującej produkcji „Długiej podróży w noc”, gdzie wystąpił u boku Jeremy’ego Ironsa – również absolwenta Bristol Old Vic – Hadley’a Frasera i Jessiki Regan, w pełni dorównując swoim starszym i bardziej doświadczonym partnerom scenicznym. Po kilku niewielkich rolach w serialach dramatycznych, pierwszą znaczącą rolą główną Billy’ego była rola w skierowanym do młodzieży kryminale „Glue” (2014), w którym otworzył pierwszą scenę w niezapomnianym stylu, tocząc się nago po stertach ziarna w stodole. W 2016 roku wystąpił w kolejnym kryminale, „Świadek oskarżenia” (2016), w roli oskarżonego o zabójstwo swojej bogatej dobroczyńcy. Do tego czasu sfilmował już swoje pierwsze kroki w kinie: „Na plaży Chesil” (2017) oraz „Mewę” Anton Czechowa (2018), w obu u boku Saoirse Ronan, a także „Poczucie końca” (2017).

Najważniejsze dzieła Billy Howle (Billy Howle)

Cała filmografia Billy Howle (Billy Howle)