(Ilja Prachař)

(Ilja Prachař) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Cremator» (1969), «Palacz zwłok» (1969), «Straw Hat» (1972), «Slaměný klobouk» (1972), «Slaměný klobouk» (1972),

Ilja Prachař (30 kwietnia 1924, Malenovice – 10 sierpnia 2005, Praga) był czeskim aktorem i dramaturgiem.

Urodził się w Malenovicach w pobliżu Zlina jako środkowy z trzech synów Františka Prachara (1899–2001), urzędnika okręgowego ubezpieczenia zdrowotnego w Zlinie, i jego żony Ludmiły (1901–1981). Starszy brat Drahomír (1922–2008) później pracował w firmie handlu zagranicznego, młodszy Kamil (1931–2020) został aktorem teatralnym i pracował niemal przez całą swoją karierę zawodową w teatrze w Chebie. W Zlinie i Malenovicach rodzice aktywnie angażowali się w życie stowarzyszeniowe i występowali w teatrze amatorskim. Jego żona Jana (*1937) jest lalkarką, syn David (*1959), wnuk Jakub (*1983), wnuczka Mariana (*1994) i prawnuczka Alžběta Malá (*1997) są aktorami.

Rozpoczął karierę aktorską jako członek grupy dramatycznej Zespołu Artystycznego Armii Víta Nejedlého (1945–1947), w Teatrze Robotniczym w Zlinie (1947–1952) i w teatrze w Ostrawie (1952–1954). Od 1954 roku występował w Teatrze S. K. Neumanna w Pradze, a od 1959 do 1990 roku w Teatrze Vinohrady. Jego najbardziej znaną rolą filmową jest prawdopodobnie chciwy i skąpy właściciel ziemski Trautenberk w serialu wieczorowym „Krkonošské pohádky”.

Jest autorem kilku sztuk i scenariuszy telewizyjnych. Już w 1951 roku otrzymał Nagrodę Państwową za sztukę „Hádajú se o rozumné” a za swoją rolę aktorską został uhonorowany nagrodą za wybitne osiągnięcia (1967), tytułem zasłużonego artysty (1983) oraz nagrodą Františka Filipovského za dożywotnie mistrzostwo w dubbingu (1997).

Ilja Prachař był członkiem Komunistycznej Partii Czechosłowacji. W listopadzie 1989 roku wygłosił przemówienie podczas Letniego Przemówienia jako przedstawiciel aktorów z Teatru Vinohrady.

W życiu prywatnym Ilja Prachař był wielkim zwolennikiem klubu piłkarskiego Slavia. Na przełomie lat 80. i 90. przez siedem lat był nawet przewodniczącym stowarzyszenia obywatelskiego Przyjaciół Slavii.

Najważniejsze dzieła (Ilja Prachař)

Cała filmografia (Ilja Prachař)