(Josefina Díaz)

(Josefina Díaz) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Cria!» (1976), «Nakarmić kruki» (1976),

Jedna z wielkich dam teatru w pierwszej tercji XX wieku, współczesna Marcie Xirgu i Rosario Pino. Córka aktorów Concepción González i Manuela Díaza de la Haza oraz siostra aktora Manuela Díaza Gonzáleza. Kształciła się w Compañía de María Guerrero i Fernando Díaz de Mendoza, z którą zadebiutowała m.in. w sztuce *Dama w gronostaju* (1922) autorstwa Luisa Fernándeza Ardavína i *Wachlarz Lady Windermere* (1920) Oscara Wilde’a. Zaczęła się wyróżniać od 1924 roku, kiedy to zadebiutowała w *Lekcjach dobrej miłości* Jacinta Benavente i zagrała w *Wesołym geniuszu* braci Álvareza Quintero. Rok później autorzy ci powierzyli jej debiut w *Ślubie Quinity Flores*. Założyła własną trupę z mężem, Santiago Artigasem i zadebiutowała m.in. w sztukach Eduardo Marquiny (*Błogosławiony owoc*, 1927) oraz Manuela i Antonio Machado (*Juan de Mañara*, 1927), a także w dziełach autorów zagranicznych, takich jak *Dom lalki* (1929) Ibsena i *Odwaga, Zuzanno* (1929) Ladislasa Fodora. Na początku lat 30. dołączyła zawodowo do Manuela Collado, wyróżniając się ponad wszelkie inne interpretacje w debiucie *Krew weselna* Federico Garcíi Lorci, w którym brała również udział Amelia de la Torre. Warto wspomnieć również o premierach *Naszej Nataszy* (1935) i *Zakaz samobójstwa na wiosnę* (1937), obu autorstwa Alejandro Casony. W czasie hiszpańskiej wojny domowej przeniosła się do Ameryki Południowej, gdzie odbyła tournée trwające do 1939 roku. Jeszcze w Ameryce, w 1951 roku została profesorem Escuela de Arte Dramático w Montevideo, a stanowisko to piastowała do 1954 roku. Po powrocie do Hiszpanii, na prośbę José Tamayo, zadebiutowała w kraju w *Śmierci komiwojażera* (1952) Arthura Millera, a następnie sporadycznie występowała do lat 70. w sztukach takich jak *Wiśniowy sad* (1960) Czechowa w reżyserii José Luisa Alonso, *Oskarżenie* (1961) Lillian Hellman, *Carmelo* (1964) Juana José Alonso Millána czy *Ligazón* (1966) Valle-Inclána. Jej epizodyczny udział w filmie ogranicza się do kilku tytułów, wśród których wyróżniają się: *Bandita w górach* (1927) Eusebio Fernándeza Ardavína, z Santiago Artigasem, Manuelem Dicentą i Emilio Mesejo; *Tron dla Cristy* (1960) Luisa Césara Amadoriego; *Kuzynka Angélica* (1974) i *Hoduj kruki* (1976), oba w reżyserii Carlosa Saury.

Najważniejsze dzieła (Josefina Díaz)

Cała filmografia (Josefina Díaz)