(Cheng Zhi)

(Cheng Zhi) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Watch» (1949), «錶» (1949), «錶» (1949), «錶» (1949), «爱情啊，你姓什么？» (1980),

Zhi Cheng Zhi urodził się 3 lutego 1926 roku w Wuchang w prowincji Hubei. Dwa lata później przeprowadził się do Szanghaju z dziadkiem, który był uczonym dziesiątego stopnia. Dziadek biegle władał poezją, kaligrafią oraz sztuką rytowania pieczęci. Pod koniec dynastii Qing pełnił funkcję nadzorcy Akademii Yuelu w prowincji Hunan. Posiadał ponad dziesięć albumów, a także skompilował i opublikował wiele reprezentatywnych dzieł Szkoły Tan. Pod koniec lat 50. Zhi Cheng został zatrudniony jako bibliotekarz w Szanghajskim Muzeum Historii Kultury. Od najmłodszych lat pasjonował się Operą Pekińską. W wieku sześciu lat, bez nauczyciela, powrócił do La Jinghu. Gdy miał osiem lat, wystąpił w radiu, śpiewając operę pekińską, a w wieku jedenastu lat nagrał płytę z operą pekińską pt. „Yu Guo Yuan”. Po ukończeniu szkoły średniej w 1944 roku Cheng dostał się na wydział ekonomii Uniwersytetu Fudan. Z powodu pasji do aktorstwa, podczas studiów na Fudan brał udział w charytatywnym wydarzeniu organizowanym przez ówczesną gazetę Shen Bao. Repertuarem darmowego występu była sztuka „Rich Clouds” w reżyserii Huang Zuolina.

1 stycznia 1945 roku Cheng Zhi przerwał studia, aby zająć się teatrem. Dołączył do trupy prowadzonej przez Huang Zuolina, rozpoczynając tym samym aktorską karierę, której poświęcił resztę życia. W 1947 roku Cheng Zhi trafił do Mandarin Pictures. Pierwszym filmem, w którym wystąpił, był „Fake Phoenix”, gdzie zagrał „Fryzjera nr 5”. W filmie postać ta śpiewała popularną piosenkę, co wywarło na widzach głębokie wrażenie. Po udanym debiucie Zhi Cheng zagrał w ponad tuzinie filmów, takich jak „Night Club” i „Corrosion”.

W 1952 roku osiem prywatnych firm filmowych w Szanghaju połączyło się, tworząc Shanghai United Film Studio. W 1953 roku „Lianying” zostało włączone do Shanghai Film Studio. W tym okresie Zhi Cheng brał udział w filmowaniu „My Life” oraz „Related Directors”. W połowie lat pięćdziesiątych Cheng Zhi angażował się w występy opery pekińskiej, m.in. w „Empty City Plan” i „Capturing Cao”, a także nagrywał programy radiowe z recytacjami opery pekińskiej i crosstalk dla Tajwańskiej Stacji nadawczej oraz Stacji nadawczej prowincji Fujian. Miało to na celu przybliżenie mieszkańcom Tajwanu ojczyzny i przyczynienie się do wymiany między obiema stronami cieśniny tajwańskiej.

Kiedy w 1966 roku rozpoczęła się Rewolucja Kulturalna, Zhi Cheng nie został oszczędzony i z dnia na dzień stał się dla rewolucyjnych mas „obiektem rewolucji”. W lipcu 1967 roku otrzymał nakaz pozostania w fabryce w celu przeprowadzenia inspekcji i udziału w tzw. „klasie nauki”, która w rzeczywistości była ukrytą „izolacyjną weryfikacją”. Jedna taka tura trwała dziesięć miesięcy. W maju 1968 roku zajęcia dobiegły końca. W 1969 roku duża liczba osób z branży filmowej została rozdzielona do pracy w kadrze szkoły „Siódmego Maja” w Fengxian. Zhi Cheng wciąż pozostawał „obiektem cenzury” i pracował w tej szkole kadr przez cztery lata.

Najważniejsze dzieła (Cheng Zhi)

Cała filmografia (Cheng Zhi)