(Annick Massis)

(Annick Massis) - znana z pracy przy takich projektach: «Lucio Silla» (0000), «Lucio Silla» (0000),

Annick Massis (urodzona Jacqueline Dubreuil; 31 stycznia 1958) – francuska śpiewaczka operowa (sopran), której kariera rozwijała się głównie w Europie. Występowała w rolach z różnych epok muzyki klasycznej, od baroku, poprzez opery Mozarta, po repertuar włoski i francuski z XIX wieku.

Jacqueline Dubreuil urodziła się w 15. dzielnicy Paryża, w rodzinie muzyków: matka specjalizowała się w operetce, ojciec był barytonem w Chórze Radia Francja. Po uzyskaniu podwójnego dyplomu z historii i języka angielskiego, pracowała jako nauczycielka do 28 roku życia, w tym czasie brała udział w mistrzowskich kursach i poznała swoją nauczycielkę Isabel Garcisanz. Dwa lata później Gabriel Dussurget, założyciel Festiwalu w Aix-en-Provence, zaprezentował ją dyrygentowi Bernardowi Thomasowi, który zaangażował ją do wykonania Mszy Wielkiej c-moll i całego repertuaru oratoryjnego po prostej audycji. Jej kariera sceniczna rozpoczęła się w Théâtre du Capitole w Tuluzie w 1991 roku, a w tym samym sezonie wystąpiła w roli tytułowej w „La finta giardiniera” Mozarta w Opéra de Nantes, co zwróciło na nią uwagę publiczności. Inne wykonania Mozarta obejmowały Requiem, Exsultate, jubilate. Wystąpiła jako Blonde w „Die Entführung aus dem Serail” na Festiwalu w Castres, po czym wstąpiła do Conservatoire Francis Poulenc w Paryżu i otrzymała Pierwszą Nagrodę w śpiewie w ciągu dwóch lat.

W 1992 roku wystąpiła jako Philine w „Mignon” w Théâtre Impérial de Compiègne. W 1994 roku zadebiutowała w Opéra de Paris jako Barbarina w „Wesele Figara” w Opéra Bastille. W 1995 roku wcieliła się w rolę Cunégonde w pierwszej francuskiej adaptacji „Candide” Bernsteina, która miała premierę w Opéra de Saint-Étienne i odbyła tournée do Opéra Royal de Wallonie. [4][5] W 1996 roku wzięła udział w nowej produkcji „Hippolyte et Aricie” pod dyrekcją Williama Christie’ego w Palais Garnier.

Massis zadebiutowała na Festiwalu w Glyndebourne w 1997 roku w „Le comte Ory”, rozpoczynając swoją międzynarodową karierę. W sezonie 1997/98 wystąpiła w nowej produkcji „Orphée aux enfers” Laurenta Pelly’ego, otwierając sezon, oraz jako Marie w „La fille du régiment” w Grand Théâtre de Genève. W 1998 roku zastąpiła Ruth Ann Swenson w ostatniej chwili jako Ophélie w „Hamlet” w Washington Concert Opera, a następnie wystąpiła w rolach Lucji z „Lucia di Lammermoor” i Leïli w „Les pêcheurs de perles” Bizeta w Tuluzie.

Rok 1999 przyniósł jej debiut w roli Elviry w „I puritani” w Opéra d'Avignon oraz debiut w USA z dwoma wykonaniami „Lucia di Lammermoor” w Staten Island i w New Jersey z orkiestrą Metropolitan Opera, a następnie w tej samej roli w Tuluzie. Jej oficjalny debiut sceniczny w Metropolitan Opera jako Lucia miał miejsce w 2002 roku. W październiku 1999 roku wystąpiła w koncertowym wykonaniu „I Capuleti e i Montecchi” w Avery Fisher Hall z Opera Orchestra of New York. W 2000 roku zadebiutowała w Liceu jako Lucia. W 2004 roku zadebiutowała jako Violetta w „La traviata” w Pittsburgh Opera. W grudniu 2005 roku zadebiutowała w Vienna State Opera jako Lucia i wróciła w następnym sezonie w rolach Juliette i Violetty. W 2009 roku Annick Massis zaśpiewała wszystkie cztery główne role sopranowe w produkcji „Opowieści Hoffmanna” w Opéra de Nice. ...

Źródło: Artykuł „Annick Massis” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Annick Massis)

Cała filmografia (Annick Massis)