Sepide Farsi (Sepideh Farsi)

Sepideh Farsi (pers. سپیده فارسی) to irańska reżyserka, urodzona w 1965 roku w Teheranie.

Urodzona w 1965 roku w Teheranie, córka inżyniera budownictwa i bezrobotnej matki, Sepideh Farsi brała udział w licznych demonstracjach i fotografowała je. Została aresztowana w wieku 16 lat za ukrywanie dysydenta politycznego i osadzona na osiem miesięcy w Machadzie. Po zwolnieniu została wydalona z uniwersytetu i udała się na emigrację do Francji.

Przyjechała do Paryża w 1984 roku i studiowała matematykę. W wieku 19 lat ostatecznie bardziej pociągały ją sztuki wizualne. Zaczęła tworzyć fotografie, zanim zrealizowała swoje pierwsze krótkie filmy. Jednym z jej pierwszych filmów był dokument o irańskiej diasporze, „Świat jest moim domem”. Kontynuowała swoją pracę w 2000 roku portretem indyjskiego filmowca, zatytułowanym po prostu „Homi D. Sethna, Filmowiec”, który otrzymał nagrodę FIPRESCI na Festiwalu Filmowym w Bombaju. W 2001 roku wyreżyserowała „Mężczyzn ognia”, fikcyjny film poświęcony strażakom z Teheranu. W 2003 roku wyreżyserowała fikcyjny film o tematyce tożsamości, „Podróż Maryam”, film balansujący pomiędzy fikcją a reportażem, który śledzi podróż młodej Iranki mieszkającej w Paryżu, która wraca, by szukać ojca na ulicach Teheranu. Z pożółkłą fotografią w ręku przesłuchuje przechodniów i sprzedawców.

W 2007 roku nakręciła nowy dokument, „Harat”. Wiosną 2008 roku, ponownie wędrując po Teheranie, zrealizowała film telefonem komórkowym (z powodu rządowych ograniczeń w filmowaniu). Film ten przedstawia różne aspekty życia w irańskiej stolicy: taksówkarzy, kobiety w salonie fryzjerskim, młodych mężczyzn rozmawiających o narkotykach, irańskiego rapera i wiele innych. W 2009 roku była członkiem jury konkursu Najlepszego Filmu Debiutanckiego na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Locarno. W 2014 roku nakręciła nowy film fabularny w Grecji z irańskimi aktorami; „Czerwona Róża” przełamała tabu irańskiego kina, zawierając sceny erotyczne i poruszając relacje pomiędzy młodym, protestującym pokoleniem a pokoleniem, które przeciwstawiło się reżimowi Szacha.

W 2025 roku Sepideh Farsi wydała dokument „Połóż duszę na dłoni i idź”, który opowiada o jej rocznej korespondencji z palestyńską foto dziennikarką Fatimą Hassouną, zamordowaną podczas izrajskiego nalotu 16 kwietnia 2025 roku, kiedy miała wziąć udział w Festiwalu Filmowym w Cannes w maju 2025 roku.