(Aristophanes)

Arystofanes (starożytna greka: Ἀριστοφάνης, ok. 446 – ok. 386 p.n.e.), syn Filipposa, z demu Kydathenaion (łac. Cydathenaeum), był dramaturgiem komediowym, autorem komedii starożytnych Aten i poetą Starej Komedii attyckiej. Przetrwało niemal w całości jedenaście spośród czterdziestu jego utworów. Stanowią one najcenniejsze przykłady gatunku dramatu komediowego znanego jako Stara Komedia i służą do jego zdefiniowania, obok fragmentów dziesiątek zaginionych sztuk Arystofanesa i jego współczesnych.

Znany również jako "Ojciec Komedii" i "Książę Starożytnej Komedii", Arystofanes miał ponoć odtwarzać życie starożytnych Aten bardziej przekonująco niż jakikolwiek inny autor. Jego zdolność do wyśmiewania budziła strach i była uznawana przez wpływowych współczesnych; Platon wskazał na sztukę Arystofanesa "Chmury" jako zniesławienie, które przyczyniło się do procesu i późniejszego skazania Sokratesa na śmierć, choć inni satyryczni dramatopisarze również karykaturalizowali filozofa.

Druga sztuka Arystofanesa, "Babilończycy" (obecnie zaginiona), została potępiona przez Kleona jako zniesławienie ateńskiego państwa-miasta. Możliwe, że sprawa została rozstrzygnięta w sądzie, ale szczegóły procesu nie zostały zapisane, a Arystofanes bezlitośnie karykaturizował Kleona w swoich późniejszych sztukach, zwłaszcza w "Jeźdźcach", pierwszej z wielu sztuk, które sam reżyserował. "Moim zdaniem" – mówi przez chór w tej sztuce – "autor-reżyser komedii ma najtrudniejsze zadanie ze wszystkich."