(Hamida Omarova)

Hamida Omarova (azer. Həmidə Ömərova) urodziła się w rodzinie nauczycieli, Mammada i Nasiby Omarovów. Jej rodzice poznali się na uniwersytecie, gdzie oboje studiowali języki obce; mieli czworo dzieci, z czego troje zmarło w niemowlęctwie. Gdy urodziła się Hamida, rodzice odwiedzili sufiicki sanktuarium Hamida w Gazach i, upewniwszy się, że noworodka przeżyje, nazwali ją imieniem na cześć tego miejsca. Po rozwodzie rodziców w 1960 roku i stałym wyjeździe ojca do rodzinnego Gazach, Hamida Omarova była wychowywana przez matkę i babcię. Po ukończeniu szkoły średniej zapisała się na filologię na Uniwersytecie Państwowym w Baku. Kończąc pierwszy rok studiów w 1975 roku, wzięła udział w konkursie akademickim wraz z 300 innymi osobami i znalazła się w gronie 15 kandydatów przyjętych do Wszechzwiązkowego Państwowego Instytutu Kinematografii im. Siergieja Gierasimowa w Moskwie.

Pierwsza rola Omarovej przypadła w 1977 roku w krótkometrażowym filmie pt. „Dentysta”. Od tego czasu zagrała w ponad 30 filmach, stając się najpopularniejszą azerską aktorką dekady, występując niekiedy w czterech produkcjach jednocześnie. W Rosji znana jest przede wszystkim z roli w filmie Julija Gusmana „Nie bój się, jestem z tobą” (1981), kręconym w Gach w Azerbejdżanie. Jej gra została nagrodzona licznymi wyróżnieniami, w tym tytułem Zasłużonej Artystki Azerbejdżanu. Wraz z upadkiem Związku Radzieckiego w 1991 roku przemysł filmowy Azerbejdżanu przeżył gwałtowny regres. Dla Omarovej stało się to zarówno kryzysem zawodowym, jak i trudnym doświadczeniem psychicznym. Po okresie depresji w 1992 roku wyszła za mąż i urodziła syna. W tym samym czasie prowadziła nocny program „Retro”, będący cotygodniowym przeglądem klasyki kina azerskiego i zagranicznego. W 2006 roku Omarova została wybrana na prezes Związku Filmowców Azerbejdżanu.

Opis powyższy pochodzi z artykułu Hamida Omarova w Wikipedii, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.