(Salvador Wood)

(Salvador Wood) - znany z pracy przy tego typu projektach: «I Am Cuba» (1964), «Ja, Kuba» (1964),

Urodził się 24 listopada 1928 roku w Santiago de Cuba, gdzie przyszła na świat również jego partnerka życiowa, Yolanda. Jego rodzice pochodzili z Santiago, a po linii ojcowskiej, z rodu Woodów, był jedynym, który miał odwagę zostać aktorem teatralnym, radiowym, telewizyjnym i filmowym.

Przyjechał do Hawany w 1946 roku, w poszukiwaniu przestrzeni o większym rezonansie na poziomie krajowym, choć był przekonany, że gmina to cały wszechświat, ale czasem dobrze jest wyjść poza jej granice.

Kiedy wyjechał w kierunku Hawany w poszukiwaniu świeżego powietrza na zachodzie, był już aktorem teatralnym i radiowym w Santiago de Cuba. W rzeczywistości przyjechał do stolicy, ponieważ w Santiago możliwości rozwoju były wtedy bardziej ograniczone.

Jego pierwsze wyzwania aktorskie miał w radiu w 1943 roku, w specjalnym programie poświęconym rozstrzelaniu ośmiu studentów medycyny 27 listopada. Zagrał rolę jednego z rozstrzelanych studentów.

Później trafił do teatru, a jego pierwsze wyzwanie miało miejsce w wieku zaledwie 17 lat, w 1945 roku, zorganizowane przez Cuadro de Comedia y Arte Dramático, założone w Santiago de Cuba przez aktora z Matanzas, José Maríę Béjar, w sztuce Don Juan Tenorio autorstwa Zorrilli. Béjar grał Tenorio, a on jego odpowiednika, Don Luisa Mejíasa; sztuka wierszem, klasyk hiszpańskiego teatru romantycznego. Najzabawniejsze jest to, że do dziś wiele osób pamięta na pamięć długą przemowę, jaką Don Luis Mejías wygłasza do Don Juana Tenorio w karczmie El Laurel.

W 1952 roku przyszło pierwsze wyzwanie w telewizji, w programie Paco Alfonso na Kanale 2, pod reżyserią Jesús Cabrery, gdzie po raz pierwszy zagrał postać wieśniaka. Później zagrał 18 różnych wieśniaków.

Później, w 1960 roku, zadebiutował w filmie w filmie dokumentalnym zatytułowanym Chinchín, gdzie zagrał kolejnego wieśniaka. Reżyserem był Humberto Arenal, a operatorem Kanadyjczyk Harry Tanner; film kręcono w Jovellanos w Matanzas. Tam Salvador był najbardziej szczęśliwy jako aktor i odczuł największy emocjonalny wpływ, w filmie El Brigadista w 1976 roku, ponieważ tam zadebiutował jego syn Patricio Wood, obaj razem, jako najlepszy przykład braterstwa, ojca i syna.

Jako aktor, szczególnie mocno odcisnęło się na nim zagranie roli José Martí w programie reżyserowanym przez Pedra Álvareza w 1968 roku, z okazji setnej rocznicy wybuchu wojny w 1868 roku, w którym moja żona zagrała postać Carmen Zayas Bazán.

Najważniejsze dzieła (Salvador Wood)

Cała filmografia (Salvador Wood)