(Bernard Hinault)

Bernard Hinault (ur. 14 listopada 1954) to były francuski profesjonalny kolarz szosowy. Z 147 zwycięstw w karierze zawodowej, w tym pięcioma triumfami w Tour de France, jest często wymieniany wśród najwybitniejszych kolarzy wszech czasów. W ciągu swojej kariery Hinault wystartował w trzynastu wielkich tourach. Jeden z nich porzucił, będąc liderem, dwukrotnie zajął drugie miejsce, a dziesięć pozostałych wygrał, co stawia go o jedno zwycięstwo za Merckxem w historycznym rankingu. Żaden kolarz po Hinaulcie nie osiągnął więcej niż siedmiu takich triumfów.

Hinault rozpoczął przygodę z kolarstwem jako amator w rodzinnej Bretanii. Po udanej karierze amatorskiej w 1975 roku podpisał kontrakt z zespołem Gitane–Campagnolo, aby przejść w zawodowstwo. W 1977 roku odniósł przełomowe zwycięstwa zarówno w klasyku Liège–Bastogne–Liège, jak i w wyścigu etapowym Critérium du Dauphiné Libéré. W 1978 roku wygrał swoje pierwsze dwa wielkie toury: Vuelta a España oraz Tour de France. W kolejnych latach był najskuteczniejszym profesjonalnym kolarzem, dokładając kolejne zwycięstwo w Tour de France w 1979 roku oraz triumf w Giro d'Italia w 1980 roku. Choć kontuzja kolana zmusiła go do wycofania się z Tour de France w 1980 roku, gdy prowadził w wyścigu, powrócił, by pod koniec roku wygrać mistrzostwa świata w wyścigu szosowym. W 1981 roku dołożył kolejne zwycięstwo w Tour de France, a w 1982 roku po raz pierwszy w karierze wygrał jednocześnie Giro d'Italia i Tour de France.

Po zwycięstwie w Vuelta a España w 1983 roku nawrót problemów z kolanem zmusił go do opuszczenia Tour de France w tym samym roku, który wygrał jego kolega z zespołu, Laurent Fignon. Konflikt wewnątrz drużyny Renault doprowadził do jego odejścia i przejścia do zespołu La Vie Claire. Z nową ekipą wystartował w Tour de France w 1984 roku, ale przegrał z Fignonem różnicą ponad dziesięciu minut. Odzyskał formę w następnym roku, zdobywając kolejny dublet Giro-Tour z pomocą kolegi z zespołu, Grega LeMonda. W Tour de France w 1986 roku zaangażował się w wewnętrzną rywalizację z LeMondem, który wygrał swój pierwszy z trzech Tourów. Hinault zakończył karierę pod koniec sezonu. Według stanu na 2025 rok jest on ostatnim Francuzem, który zwyciężył w męskim Tour de France. Po zakończeniu kariery kolarskiej Hinault zajął się rolnictwem, pełniąc jednocześnie funkcje nadzorcze dla organizatorów Tour de France aż do 2016 roku.

Przez całą swoją karierę Hinault był znany pod przydomkiem Le Blaireau („Borsuk”); utożsamiał się z tym zwierzęciem ze względu na jego agresywną naturę, cechę, którą uosabiał na rowerze. W peletonie Hinault przyjął rolę patrona, sprawując autorytet nad wyścigami, w których brał udział.

Hinault urodził się 14 listopada 1954 roku w bretońskiej wiosce Yffiniac jako drugie z czworga dzieci Josepha i Lucie Hinault. Rodzina mieszkała w domku o nazwie La Clôture, zbudowanym krótko po narodzinach Bernarda. Jego rodzice byli rolnikami, a dzieci często musiały pomagać podczas żniw. Ojciec pracował później jako monter torowisk w narodowej spółce kolejowej SNCF. Hinault był opisywany jako dziecko „hiperaktywne”, a matka nazywała go „małym hultajem”. Bernard nie był wzorowym uczniem, ale uczęszczał do szkoły technicznej w Saint-Brieuc na praktyki inżynieryjne. Tam zaczął uprawiać lekkoatletykę, zostając biegaczem i zajmując dziesiąte miejsce w francuskich mistrzostwach juniorów w biegach przełajowych w 1971 roku. ...