Fransua Goetghebeur (François Goetghebeur)

Fransua Goetghebeur (François Goetghebeur) - Reżyser znany z pracy przy tego typu projektach: «Vianney en concert à l’AccorHotels Arena» (2018), «Vianney en concert à l’AccorHotels Arena» (2018), «Le Gala des Pièces Jaunes 2024 : Le concert événement» (2024), «Le Gala des Pièces Jaunes 2024 : Le concert événement» (2024), «Le Gala des Pièces Jaunes 2024 : Le concert événement» (2024),

François Goetghebeur (ur. 13 listopada 1974) jest francuskim reżyserem filmowym, fotografem i dyrektorem artystycznym. Zasłynął w świecie muzyki dzięki swojej pracy nad teledyskami, nagraniami, filmami dokumentalnymi oraz portretami artystów.

Goetghebeur pochodzi z Lille. Edukację ukończył w Stanach Zjednoczonych, gdzie studiował biznes. W latach 1996–1997 pracował jako przedstawiciel handlowy w Hiszpanii. Po tym doświadczeniu pełnił funkcję CCO (dyrektora ds. komunikacji) w szwedzkiej grupie, zanim w 1999 roku nawiązał współpracę z LGM Production, gdzie początkowo zajmował się produkcją, by później skupić się na reżyserii.

W 2002 roku LGM Production powierzyło mu odpowiedzialność redakcyjną i artystyczną za relacjonowanie ważnych protestów i demonstracji, dla których reżyserował reportaże i filmy instytucjonalne w Europie, Afryce, Stanach Zjednoczonych i Azji. Jednocześnie pełnił funkcję szefa reżyserii materiałów typu „making of”, teaserów i filmów dokumentalnych dla EuropaCorp, współpracując z Pierre-Ange’em Le Pogamem i Lucem Bessonem, z którym współpracował ponownie, m.in. jako operator podczas realizacji filmu „Arthur i Minimoys”. Jego pierwszy film krótkometrażowy został wybrany na festiwal filmów promocyjnych w Méribel.

Od 2004 roku tworzył różne serie dokumentalne (m.in. „Musical Journeys” po całej Europie dla Mezzo, „Tous Proprios” dla Discovery Channel, dokument o Guyu Bedosie dla CALT); wyreżyserował kilka filmów promocyjnych (m.in. dla Pierre’a Palmade’a, Zinedine’a Zidane’a, a nawet Adriany Karembeu) oraz pisał i reżyserował krótkie formy fabularne przeznaczone do sieci (np. „Gesty dla środowiska” dla federacji Caisses d'Epargne).

Kiedy LGM Production i France Télévisions dały mu możliwość sfilmowania Orkiestry Paryskiej pod dyrekcją Christopha Eschenbacha (dla którego później zrealizował m.in. wszystkie symfonie Mahlera), François skoncentrował swoją reżyserię na muzyce. W 2006 roku film koncertowy Alaina Chamforta „Impromptu in the Luxembourg Gardens” został nominowany do nagrody Victoires de la Musique. Film „Carmina Burana in the City” został wybrany przez FIPA (Międzynarodowy Festiwal Programów Audiowizualnych), a on sam tworzył filmy muzyczne w różnych formach: od nagrań koncertów i profili artystów, po teledyski i dokumenty.

Przechodząc od muzyki symfonicznej do rapu, jazzu czy rocka, współpracował z wieloma różnorodnymi artystami, takimi jak Michel Legrand, Mathieu Chedid, Julien Clerc, Booba, Orelsan, Tryo, Oldelaf, Joey Starr, Selah Sue, Charlie Winston, Barbara Bonney, Alexandre Tharaud, Nolwenn Leroy, Hubert-Félix Thiéfaine, Dianne Reeves, Vincent Segal i Ballaké Sissoko, Jean-Claude Casadesus, Yannick Noah, Anne Sofie Von Otter oraz Jacques Audiard, który współpracował z François jako doradcą przy reżyserii występu na żywo piosenkarza Raphaëla.

Po ukończeniu filmu koncertowego „A Night in Versailles”, spotkanie z Vanessą Paradis skłoniło go do rozwoju pracy jako fotografa. Oprócz osobistych poszukiwań w dziedzinie fotografii, szybko zaczął realizować projekty dla różnych artystów, takich jak Raphaël, Julien Clerc, Louis Chedid, Rohff, Nolwenn Leroy, Thomas Langman oraz Vanessa Paradis, którą fotografował podczas jej trasy koncertowej w 2010 roku.

Najważniejsze dzieła Fransua Goetghebeur (François Goetghebeur)

Cała filmografia Fransua Goetghebeur (François Goetghebeur)