(Hung Sin-Nui)

Hung Sin Nui uczyła się sztuki opery kantońskiej od swojej ciotki, Ho Fu Lin. Została dostrzeżona przez słynnego aktora Ma Shi Tsanga i w wieku 15 lat została główną aktorką. Hung występowała u boku Ma w takich produkcjach jak „Rozpieszczona dziewczyna i jej pan młody”, „Gorzki feniks, smutny oriol”, „Wang Zhaojun wychodzi za mąż poza Wielki Mur” i wielu innych. W 1955 roku Hung wróciła wraz z Ma Shi Tsangiem do Kantonu i dołączyła do Guangdong Cantonese Opera Troupe.

Pod jej kierownictwem grupa wystawiała dramaty historyczne, takie jak „Chu Yuan”, „Guan Hanqing” i „Tragedia Lee Heung Kwan”, w których Hung zawsze grała główną rolę. Założyła również Hongdou Cantonese Opera Troupe, gdzie szkoliła i mentorowała wielu aktorów i aktorek opery kantońskiej. Poza występami scenicznymi Hung była również aktorką filmową i wystąpiła w ponad dziewięćdziesięciu filmach, w tym w „Sędzia w rozsypce”, „Łzy matki”, „Wieczna miłość”, „Dzicz”, „Piękna tygrysyca”, „Poszukiwania w szkole” oraz „Guan Hanqing”. W 1998 roku władze miasta Kanton zbudowały Centrum Sztuki Hungxiannu, aby upamiętnić i zachować całą dokumentację jej wkładu w sztukę opery kantońskiej, tak aby mogła ona być podziwiana i naśladowana przez przyszłe pokolenia.

- Rada Turystyczna Hongkongu

Hung urodziła się w rodzinie wykonawców opery kantońskiej w mieście Kaiping w prowincji Guangdong i pod opieką ciotki rozpoczęła własną karierę operową w wieku 12 lat. Urodzona jako Kuang Jianlian (Kwong Kin-lin w dialekcie kantońskim), w wieku 14 lat przyjęła swój pseudonim sceniczny – tradycyjną frazę oznaczającą małżeństwo i relacje, która tłumaczy się jako „Dziewczyna Czerwonej Nitki”. Podczas drugiej wojny światowej Hung przeniosła się do Hongkongu. W 1947 roku zadebiutowała na wielkim ekranie i zagrała w ponad 90 filmach. Pomogło to ugruntować jej pozycję jako jednej z największych gwiazd opery kantońskiej i kina hongkońskiego. U szczytu swojej kariery Hung wróciła do Kantonu i dołączyła do Guangdong Cantonese Opera Troupe. Podczas Rewolucji Kulturalnej gwiazda opery została potępiona i wykluczona z zespołu, a następnie zmuszona do pracy jako zamiatacz ulic. Określono ją mianem „Dziewczyny Czarnej Nitki”. Jeden z mieszkańców Kantonu widział, jak Hung była krytykowana podczas jednej z „sesji walki”, które charakteryzowały lata niepokojów. „Na jej szyi zawieszono tablicę, a tłum rzucał w nią śmieciami, nazywając jej operę trującą i piętnując ją jako zwolenniczkę kapitalizmu”.