(Laurence Hanray)

(Laurence Hanray) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Beloved Impostor» (1936), «Beloved Impostor» (1936), «Beloved Impostor» (1936),

Laurence Hanray (16 maja 1874 – 28 listopada 1947), występujący czasem jako Lawrence Hanray, był brytyjskim aktorem filmowym i teatralnym urodzonym w Londynie w Anglii. Przypisuje mu się również autorstwo kilku sztuk teatralnych oraz piosenek do music halli.

Laurence Hanray urodził się jako Lawrence Henry Jacobs 16 maja 1874 roku w St John's Wood; był synem producenta szkła Angelo Jacobsa (ok. 1851–1910) oraz Leah (z domu Nathan; 1850/1851–1946).

Jego ojciec zmienił swoje imię i nazwisko na Angelo Jacobs Hanray, zmieniając tym samym nazwisko całej rodziny po ogłoszeniu bankructwa w 1897 roku, choć Laurence używał nazwiska Hanray zawodowo co najmniej od 1892 roku, kiedy to jako członek Hermann Vezin Theatre Company występował w rolach drugoplanowych w „Hamlecie” i „Makbecie” w Her Majesties Theatre w Dundee.

Australijskie gazety wskazują, że w latach 1901–1904 przebywał w Australii i Nowej Zelandii; w maju 1901 roku wystąpił w roli grabarza Carrawaya Bonesa w farsie „Turned Up” w Theatre Royal w Perth, a następnie grał w większości głównych miast aż do czerwca 1904 roku. Dokumenty z podróży wykazują, że w sierpniu 1901 roku wypłynął z Sydney do Auckland, a 7 października 1904 roku z Sydney do Londynu. Następnie powrócił do występów objazdowych w Wielkiej Brytanii. W spisie powszechnym z 1911 roku 36-letni Laurence Hanray, aktor, został odnotowany jako mieszkaniec Woolton Hall Hydropathic Hotel w Much Woolton w hrabstwie Lancashire w Anglii.

Hanray poślubił Dorothy Mary Chambers Farnsworth (1884–1918) w dystrykcie Birkenhead w pierwszym kwartale 1914 roku. W 1917 roku złożyła ona pozew o rozwód, lecz nagle zmarła w Londynie 16 sierpnia 1918 roku. W tym samym kwartale, w którym zmarła jego pierwsza żona, Hanray poślubił w Paddington Lois Grace Heatherley (1892–1966). Lois również była aktorką i występowała z Laurence'em w Booth Theatre na Broadwayu w 1921 roku. Grali razem także w sztuce „The Faithful Heart” w Comedy Theatre przy Haymarket – ona w roli Ginger, on jako major Lestrade. Dokumenty z podróży wskazują, że para przybyła do Nowego Jorku we wrześniu 1922 roku. Hanray wystąpił w sztuce Johna Galsworthye'go „Lojalności” w Gaiety Theatre na Broadwayu. Do Liverpoolu powrócili w maju 1923 roku. Para grała razem również w sztuce „Escape” w Booth Theatre na Broadwayu w 1927 roku; ona w roli panny Grace, on w kilku rolach (współwięźnia, starszego dżentelmena i farmera).

16 listopada 1923 roku Laurence i Lois mieli córkę, Ursulę Susan Edith Hanray. Z dokumentów podróżnych wynika, że rodzina odwiedziła Amerykę od września 1927 roku. Laurence udawał się również samodzielnie do Kanady we wrześniu 1931 roku oraz w latach 1939–1940. Ursula została aktorką dziecięcą, grając główną rolę w pierwszej telewizyjnej produkcji „Alicji w Krainie luster” w 1937 roku oraz młodą królową Wiktorię w londyńskim teatrze w 1940 roku.

Hanray pracował niemal do śmierci; wczesnym wrześniem 1947 roku „The Times” donosił, że ma wystąpić w sztuce w Dunfermline Abbey Theatre. Zmarł w wieku 73 lat 28 listopada 1947 roku po operacji w Middlesex Hospital w Londynie. Lois Grace Hanray zmarła w wieku 74 lat 25 kwietnia 1966 roku.

Najważniejsze dzieła (Laurence Hanray)

Cała filmografia (Laurence Hanray)