Michele Gammino (Michele Gammino) - , ADR i dubbing znany z pracy przy tego typu projektach: «A Pain in the Ass» (1973), «Natręt» (1973), «The Adventures of Hercules» (1985), «Hercules 2» (1985), «Desirable Teacher» (1981),
Michele Gammino (ur. 16 czerwca 1941) to włoski aktor, lektor i prezenter telewizyjny.
Urodzony w Rzymie, jako syn rodziców pochodzących z Palermo, Gammino rozpoczął swoją karierę na początku lat 70. XX wieku. Dzięki swojej pracy w włoskiej telewizji, Gammino zyskał popularność wielokrotnie, głównie jako prowadzący program *Giochi senza frontiere*, włoską edycję *Jeux Sans Frontières*, który współprowadził z Ettore Andenną i Milly Carlucci w latach 1979–1982. Komentował również dla Włoch podczas Konkursu Piosenki Eurowizji w 1980 roku. Gammino kontynuował pracę jako aktor telewizyjny, podkładając głos w szeregu włoskich filmów, takich jak *Le ragazze di Piazza di Spagna*, *Carabinieri 7*, *Una donna per amico*, *Linda e il brigadiere*, *Un medico in famiglia* oraz trzeci sezon *I Cesaroni*.
Gammino jest prawdopodobnie najbardziej znany we Włoszech ze swoich ról w dubbingu filmowym. Jest oficjalnym włoskim głosem Harrisona Forda i Stevena Seagala. Podkładał głos ponad 40 postaciom w filmach z udziałem aktorów takich jak Kevin Costner, Bill Murray, Jack Nicholson, Chevy Chase, Chazz Palminteri i Bob Hoskins. Wystąpił również jako włoski głos Jamesa Bonda w filmach *Życie na rozdrożu* i *Licencja na zabijanie*, w których wystąpił Timothy Dalton jako Bond. W rolach animowanych Gammino podkładał głos Nando w *Asterix i Obelix kontra Cezar* oraz Eddie’ego Valianta w *Kto podstawił Rogerowi Rabbitowi?*. Po śmierci Sandro Sardone w 2009 roku został również nowym głosem Morbo w *Futuramie*.
Od 2008 roku Gammino jest prezenterem w Rai Radio 2.
Gammino jest ojcem lektora Roberto Gammino. Jego siostrzenica, Letizia Scifoni, również jest lektorką.
Źródło: Artykuł „Michele Gammino” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.