(Takis Morakis)

Takis Morakis (gr. Τάκης Μωράκης, Ateny, 15 sierpnia 1916 – 26 października 1991) był greckim kompozytorem i mężem Nadii Konstantopoulou, dla której napisał wiele utworów.

Morakis jest jednym z nielicznych kompozytorów, którzy stworzyli tak wiele sukcesów i ponadczasowych utworów muzyki lekkiej. Piosenki te wykonywał w wyjątkowy sposób na skrzypcach, dbając o doskonałe aranżacje przez dziesięciolecia, głównie w latach 50. i 60. XX wieku.

Urodził się w Atenach, a jako dziecko rozpoczął naukę gry na skrzypcach w Konserwatorium Greckim. Później pobierał lekcje w Paryżu, a po powrocie do Grecji zaadaptował ludową pieśń „Tsopanakos έναμα”, która przez wiele lat służyła jako sygnał greckiego radia. Po raz pierwszy wystąpił publicznie jako skrzypek w orkiestrze centrum „Oasis” w Zappeion, a jednocześnie pisał piosenki dla... innych! W 1946 roku zaczął sygnować swoje utwory, które bardzo szybko stały się hitami, a wiele z nich zyskało nieśmiertelność, jak choćby „Irthes san tin tsinyssana”, „Gia sena anthizie í gi” i inne. Następnie założył własną orkiestrę smyczkową i od tego czasu występował w centrach rozrywki, pisząc jednocześnie piosenki oraz muzykę do teatru, rewii i kina.

Jego kariera muzyczna w kinie rozpoczęła się od filmów studia Finos Film, zaczynając od „Golfo” w reżyserii Orestisa Laskosa w 1955 roku. Łącznie napisał muzykę i piosenki do ponad 25 filmów, z czego 10 powstało dla Finos Film.

Utwór „What Is This They Call Love” wykonany przez Sophię Loren i Tony’ego Maroudę w amerykańskim filmie „Chłopiec i delfin” (1957) – pierwszej zagranicznej produkcji nakręconej w Grecji, która spopularyzowała Hydrę za granicą – stał się międzynarodowym i ponadczasowym sukcesem. Od 1961 roku główną wykonawczynią jego piosenek była żona, znana śpiewaczka Nadia Konstantopoulou. Jego kompozycje pięciokrotnie zdobywały wyróżnienia na corocznych festiwalach piosenki lekkiej w Salonikach (1960–1968), natomiast w 1962 roku urząd miasta Ateny przyznał mu pierwszą nagrodę za utwór „Ateny, Ludzie, Bogowie”. Zdobył również międzynarodowe wyróżnienia, w tym pierwsze nagrody na Międzynarodowym Festiwalu w Vincennes oraz na Festiwalu w Polsce w 1964 roku. Wraz z orkiestrą i żoną, Nadią Konstantopoulou, odbył wiele udanych koncertów za granicą, szczególnie w ówczesnym Związku Radzieckim.

Takis Morakis pozostawił po sobie bogatą dyskografię obejmującą ponad dziesięć głównych albumów. Jego synem jest znany gitarzysta jazzowy, Priamos Morakis.