(Hermione Farthingale) - znana z pracy przy takich projektach: «Oh! What a Lovely War» (1969), «Och, jaka piekna wojna!» (1969), «David Bowie: Love You Till Tuesday» (1969), «David Bowie: Love You Till Tuesday» (1969), «David Bowie: Love You Till Tuesday» (1969),
Hermione Farthingale jest aktorką i tancerką. Urodziła się jako Hermione Dennis i dorastała w Edenbridge, Kent. Jej ojciec był radcą prawnym. Podczas szkolenia jako baletnica, była uczennicą brytyjskiego tancerza Lindsaya Kempa. Ostatecznie została klasycznie wyszkoloną baletnicą. Farthingale była tancerką w kompanii Kemp Theatre Group w Londynie.
Po zostaniu profesjonalną tancerką, pragnęła zostać aktorką. Jej debiut miał miejsce w 1969 roku w filmie „Dancing Shoes”.
Farthingale po raz pierwszy spotkała angielskiego piosenkarza Davida Bowie pod koniec 1967 roku na jednej z lekcji tańca Lindsaya Kempa. Oboje wystąpili w sztuce BBC „The Pistol Shot”. Wkrótce potem rozpoczęli związek i dwa tygodnie później mieszkali razem w mieszkaniu w South Kensington w Londynie.
Farthingale, Bowie i gitarzysta John Hutchinson stworzyli zespół o nazwie Feathers; pomiędzy wrześniem 1968 a początkiem 1969 roku trio dało kilka koncertów łączących folk, Merseybeat, poezję i mim. Hutchinson napisał w swojej autobiografii, że uważał, że zespół stanowi dopasowany "komplet trzech osób". Zdjęcie zespołu wykonał Clive Arrowsmith i zostało później opublikowane w artykule Sheili More zatytułowanym „The Restless Generatoon:2”, który zawierał wywiady z członkami zespołu w The Times 11 grudnia 1968 roku.
W 1969 roku Farthingale zakończyła związek z Bowie i skupiła się na występie w filmie „Song of Norway”.
Po rozstaniu, Bowie napisał piosenkę „Letter to Hermione”, aby wyrazić swoje uczucia, którą nagrano na jego albumie „David Bowie” (1969). Bowie skomentował tę piosenkę:
„Kiedyś napisałem list, którego nigdy nie wysłałem do Hermione, która była tancerką w kompanii mimu Lindsaya Kempa. Pomyślałem, że zamiast tego go nagram i wyślę jej płytę. Myślę, że teraz jest w Greenwich Village.”
Uważa się, że jest ona „dziewczyną z mysimi włosami” w piosence Bowie’ego „Life on Mars”. Ponadto, jest wymieniana jako inspiracja dla jego piosenki „An Occasional Dream”.