Hank Paterson (Hank Patterson)

Hank Patterson (właśc. Elmer Calvin Patterson; ur. 9 października 1888 – zm. 23 sierpnia 1975) był amerykańskim aktorem i muzykiem. Najbardziej znany jest z odgrywania dwóch powracających ról w trzech serialach telewizyjnych: stajennego Hanka Millera w „Gunsmoke” oraz farmera Freda Ziffela zarówno w „Petticoat Junction”, jak i „Green Acres”.

Patterson znalazł zatrudnienie w wielu filmach, głównie wcielając się w postacie gderliwych mężczyzn, kowali, urzędników hotelowych, farmerów, sklepikarzy i innych mieszkańców miastek, zazwyczaj w rolach epizodycznych i drugoplanowych w westernach wytwórni Republic Pictures, a następnie w popularnych westernach dla młodzieży, takich jak „The Cisco Kid”, „The Adventures of Kit Carson”, „The Lone Ranger” i „Annie Oakley”.

Patterson grał powracające lub różne role w westernach dla dorosłych/rodzinnych, w tym rolę „Hanka Millera” w 33 odcinkach „Gunsmoke” w latach 1962-1972, w „Have Gun-Will Travel” (jedenaście odcinków), „Death Valley Days” (dziewięć odcinków), „Tales of Wells Fargo” (siedem odcinków), „Maverick” (cztery odcinki), „Cheyenne” (cztery odcinki), „Wagon Train” (trzy odcinki), „Daniel Boone” (trzy odcinki), „The Virginian” (dwa odcinki), „The Rifleman”, „Bonanza” oraz w odcinkach „Lawman”, „Bat Masterson”, „The Restless Gun” i wielu innych.

Pojawił się także w innych programach telewizyjnych, w tym w trzech odcinkach „The Twilight Zone”, a także w „Perry Mason”, „Burke’s Law”, „The Untouchables”, „Judd for the Defense”, „My Three Sons”, a w późniejszych latach w „The Mod Squad” i „Love, American Style”. Highway Patrol.

W 1963 roku Patterson po raz pierwszy wystąpił w roli, która miała stać się powracającą – farmera Freda Ziffela w popularnej wiejskiej komedii CBS „Petticoat Junction”. W 1965 roku CBS zaprezentowała kolejną wiejską komedię, „Green Acres”. Oba seriale rozgrywały się w mitycznej społeczności rolniczej Hooterville, a postacie z „Petticoat Junction” często pojawiały się również w „Green Acres”, w tym postać Freda Ziffela w wykonaniu Pattersona. To właśnie w popularnym, bezczelnym „Green Acres” Patterson zyskał największą sławę. W latach 1965 i 1966 – w dwóch latach, w których oba seriale były emitowane jednocześnie – Patterson często pojawiał się w obu programach w tym samym tygodniu w czasie największej oglądalności.

Powiązanie postaci Pattersona z popularnym Arnoldem, jego domowym świńskim pupilkiem, którego Fred i jego żona Doris traktowali jak syna, zapewniło Pattersonowi miejsce w historii telewizji. Arnold chodził do szkoły, oglądał telewizję i był utalentowanym artystą, pianistą i aktorem. On nawet „mówił” (chrząkał, prychał i kwiczał) w języku, który wszyscy w Hooterville zdawali się rozumieć, z wyjątkiem Olivera Wendella Douglasa (gwiazdy „Green Acres”, Eddiego Alberta).

Według westernclippings.com „Characters and Heavies” autorstwa Boyda Magersa, „Ironicznie, w czasie, gdy Patterson grał w ‘Green Acres’, miał ponad 70 lat i był prawie całkowicie głuchy, ale producenci tak bardzo lubili jego interpretację, że dostosowali się do jego ubytku słuchu, zatrudniając trenera dialogowego, który leżał na podłodze poza kadrem i stukając kijem w nogę Hanka, dawał mu sygnał do wypowiedzenia tekstu”.