(Averell Harriman) - znany z pracy przy tego typu projektach:
William Averell Harriman (15 listopada 1891 – 26 lipca 1986), znany szerzej jako Averell Harriman, był amerykańskim politykiem Partii Demokratycznej, biznesmenem i dyplomatą. Syn magnata kolejowego E. H. Harrimana, pełnił funkcję Sekretarza Handlu za prezydentury Harry'ego S. Trumana, a później został 48. gubernatorem stanu Nowy Jork. W latach 1952 i 1956 ubiegał się o nominację Demokratów na prezydenta USA oraz był kluczowym członkiem grupy wpływowych ekspertów od polityki zagranicznej znanych jako „Mędrcy” (The Wise Men).
Podczas nauki w szkole Groton oraz na Uniwersytecie Yale nawiązał kontakty, które doprowadziły do powstania firmy bankowej, która ostatecznie połączyła się w Brown Brothers Harriman & Co. Posiadał udziały w wielu innych przedsiębiorstwach, w tym w Union Pacific Railroad, Merchant Shipping Corporation oraz Polaroid Corporation. Za prezydentury Franklina D. Roosevelta Harriman pracował w Narodowej Administracji Odbudowy (National Recovery Administration) oraz w Radzie Doradczej ds. Biznesu, zanim przeszedł do pełnienia funkcji w obszarze polityki zagranicznej. Po współkoordynowaniu programu Lend-Lease, Harriman pełnił funkcję ambasadora w Związku Radzieckim i uczestniczył w najważniejszych konferencjach II wojny światowej. Po wojnie stał się prominentnym zwolennikiem polityki powstrzymywania (containment) George'a F. Kennana. Pełnił również funkcję Sekretarza Handlu i koordynował wdrażanie planu Marshalla.
W 1954 roku Harriman pokonał republikańskiego senatora Irvinga Ivesa w wyborach na gubernatora Nowego Jorku. Sprawował ten urząd przez jedną kadencję, po czym przegrał wybory w 1958 roku z Nelsonem Rockefellerem. Harriman bezskutecznie ubiegał się o nominację prezydencką podczas konwentów Partii Demokratycznej w 1952 i 1956 roku. Mimo że podczas konwentu w 1956 roku cieszył się poparciem Trumana, Demokraci w obu tych wyborach nominowali Adlaia Stevensona II.
Po przegranej w wyborach na gubernatora Harriman stał się szeroko szanowanym autorytetem w dziedzinie polityki zagranicznej wewnątrz Partii Demokratycznej. Za prezydentury Johna F. Kennedy'ego pomagał w negocjacjach traktatu o częściowym zakazie prób jądrowych, a za administracji Lyndona B. Johnsona był głęboko zaangażowany w kwestie wojny w Wietnamie. Po odejściu Johnsona z urzędu w 1969 roku, Harriman związał się z różnymi organizacjami, w tym z Klubem Rzymskim oraz Radą Stosunków Zagranicznych (Council on Foreign Relations).
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii