(Jacques Morali)

Jacques Morali (4 lipca 1947 – 15 listopada 1991) był francuskim producentem muzycznym i autorem piosenek nurtu disco i dance, znanym z powołania do życia takich projektów jak The Ritchie Family i Village People.

Morali urodził się w Casablance w Maroku. Mógł mieć żydowskie pochodzenie.

Morali rozpoczął karierę w branży muzycznej pod koniec lat 60., pisząc muzykę dla orkiestr w Paryżu, dla klubu Crazy Horse, dla siebie jako artysty solowego (wystąpił w spektaklu „Elle aime, elle n'aime pas” z 1967 roku i wydał singiel o tym samym tytule), ale także dla wykonawców takich jak Peter Fersen. „Viva Zapata” (Venus VS-71451), jedna z jego pierwszych francuskich produkcji, była śpiewana przez „Clinta Farwooda” – pseudonim członka zespołu King Harvest. Na początku lat 70. Morali poznał francuskiego producenta muzycznego Henriego Belolo. Szybko jednak uznał, że jego sukces we Francji nie jest tak wielki, jak oczekiwał, i postanowił spróbować szczęścia w Ameryce Północnej. Dzięki spotkaniu z José Eberem, fryzjerem Elizabeth Taylor i Cher, zapoznał się z wydawnictwem Philadelphia International Records. W tym czasie Morali zaproponował Belolo kilka projektów, jednak nie zdołał go przekonać.

W 1975 roku Morali poinformował Belolo o zamiarze zaadaptowania brazylijskiej piosenki „Brazil” z musicalu z udziałem Carmen Mirandy. Pomysł polegał na stworzeniu epickiego utworu klubowego, śpiewanego przez wyraziste wokalistki. Urzeczony tą wizją Belolo zgodził się sfinansować długoterminowy pobyt Morali w Sigma Sound Studios w Filadelfii. Był to początek ich współpracy. Wybrali trzy dziewczyny (Cheryl Jacks, Cassandra Wooten i Gwendolyn Oliver) i nazwali zespół The Ritchie Family. Utwór „Brazil” odniósł ogromny sukces i był pierwszym z wielu, które uczyniły ich długoletnimi partnerami („The Best Disco In Town” (1976), „Life Is Music” (1977), „African Queens” (1977), „Quiet Village” (1977) oraz „American Generation” (1978)), zarówno w roli twórcy i autora, jak i pisarza i redaktora (Black Scorpio Publishing).

Podczas pobytu w Nowym Jorku Morali uczestniczył w balu kostiumowym w „Les Mouches”, gejowskim klubie disco w Greenwich Village. Rozglądając się po sali, był pod wrażeniem wszystkich „stereotypów męskości”, które wcielali w życie goście imprezy. Wpadł na pomysł stworzenia grupy piosenkarzy i tancerzy, z których każdy odgrywałby inną postać z gejowskich fantazji. Początkowo Belolo nie był zaangażowany w ten projekt, ale gdy zobaczył, że Morali udało się podpisać umowę licencyjną z Casablanca Records (jedną z bardziej znanych wytwórni disco), postanowił zostać jego bliskim współpracownikiem w tym przedsięwzięciu. Do piosenek Village People należą m.in. „San Francisco (You've Got Me)” (1977), „YMCA” (1978), „Macho Man” (1978), „In the Navy” (1979), „Go West” (1980) i „Sex Over the Phone” (1985). Dzięki swoim ekstrawaganckim albumom koncepcyjnym zespół stał się jednym z najbardziej odnoszących sukcesy projektów ery disco. ...

Źródło: Artykuł „Jacques Morali” z francuskiej Wikipedii, udostępniony na licencji CC-BY-SA 3.0.