(Marcelo Machado)

Marcelo Machado (Araraquara, 8 czerwca 1958) jest brazylijskim filmowcem, znanym z twórczości w dziedzinie wideo eksperymentalnego w latach 80. oraz, w późniejszym okresie, z filmów dokumentalnych.

Ukończył studia architektoniczne na USP. W 1981 roku wraz z byłymi kolegami z roku – Fernando Meirellesem, Beto Salatinim i Paulo Morellim – założył firmę produkcyjną Olhar Eletrônico, grupę kreatywną, która zyskała uznanie dzięki pionierskiemu i eksperymentalnemu charakterowi swoich produkcji wideo. W pierwszych pracach firmy Marcelo, pełniąc funkcję producenta i operatora obrazu, pomógł udokumentować narodziny nurtu „Vanguarda Paulista” („Música na praça”, 1981) oraz podjąć refleksję nad konfliktem między produkcją energii elektrycznej a ekologią w Brazylii („Eletroagentes”, 1982). W 1983 roku jego pierwsza praca fabularna, krótkometrażowy film „Marly Normal” (reżyserowany wspólnie z Fernando Meirellesem), zdobyła główną nagrodę na 1. Festiwalu Video Brasil.

Jeszcze w latach 80., przed rozwiązaniem Olhar Eletrônico, Marcelo Machado pełnił funkcję dyrektora programowego w TV Gazeta, a następnie koordynatora produkcji w TV Cultura. W 1991 roku brał udział w uruchamianiu MTV Brasil. Później stanął na czele działu radiowo-telewizyjnego w agencji reklamowej DPZ, dla której wyreżyserował dziesiątki kampanii oraz filmy dokumentalne „No limits” i „Around the world”.

W 2000 roku odszedł z DPZ, pracując naprzemiennie jako reżyser reklam i programów telewizyjnych, a także zajmując się wideo-artem. W 2001 roku wyreżyserował dla kanału Multishow serial „Brazilian Music” oraz specjalny program „Drum in Braz” dla MTV Brasil. W 2003 roku otrzymał nagrodę za najlepszy teledysk muzyki elektronicznej za „Samba Sim”. W 2005 roku stworzył i współreżyserował pełnometrażowy dokument „Ginga, the soul of Brazilian football” dla Bossa Nova Filmes. Od tego czasu poświęca się pełnometrażowym dokumentom, takim jak „Oscar Niemeyer, the architect of invention” (2007), poświęcony stuleciu urodzin Oscara Niemeyera, oraz „O Sarau” (2011), traktujący o roli poezji w życiu mieszkańców Dois Córregos.

We wrześniu 2012 roku, po dwóch latach produkcji, wypuścił dokument „Tropicália”, w którym odtworzył rzadkie materiały z ruchu tropicalistycznego oraz zaprezentował niepublikowane wywiady z Caetano Veloso, Gilberto Gila, Tomem Zé i Rogério Duarte.