(Mika Etchebéhère)
Powinno być tu zdjęcie (Mika Etchebéhère), ale go nie mamy :(
Fabryka
Aktor (1),
Data urodzenia
1902-02-02
(Mika Etchebéhère) - znana z pracy przy takich projektach:
Mika Feldman de Etchebéhère (urodzona jako Micaela Feldman; Moisés Ville, prowincja Santa Fe, 14 marca 1902 r. — Paryż, 7 lipca 1992 r.) była argentyńską bojowniczką anarchistyczną i marksistką. Podczas hiszpańskiej wojny domowej w 1936 roku służyła jako kapitan milicji POUM, a była również aktywna w anarcho-feministycznej organizacji Mujeres Libres.
Mika urodziła się w 1902 roku w Moisés Ville, małej kolonii założonej w 1889 roku w argentyńskiej prowincji Santa Fe przez Żydów z Rosji i Europy Wschodniej uciekających przed prześladowaniami i pogromami. Jej ojciec uczył języka jidysz w Moisés Ville, zanim przeniósł się do Rosario, gdzie otworzył małą restaurację. Jako dziecko Mika słyszała rzekomo wiele opowieści o rosyjskich bojownikach rewolucyjnych uciekających z carskich więzień.
W wieku 15 lat została aktywną członkinią lokalnej organizacji anarchistycznej w Rosario. Wraz z Evą Vives, Joan Pauną i innymi aktywistami stworzyła grupę nazwaną na cześć Louise Michel, słynnej postaci anarchistycznej z czasów francuskiej Komuny.
W 1920 roku, studiując stomatologię na Uniwersytecie w Buenos Aires, poznała swojego przyszłego partnera, Hipólito Etchebéhère, wówczas członka grupy anarchokomunistycznej o nazwie „Insurrexit”.
W 1924 roku, zainspirowana rewolucją rosyjską, para zdecydowała się wstąpić do Komunistycznej Partii Argentyny, z której zostali jednak szybko usunięci w 1925 roku za tendencje anarchistyczne oraz odmowę jednostronnego potępienia Leona Trockiego.
W 1926 roku brała udział w tworzeniu Robotniczej Partii Komunistycznej, która zaczęła wydawać gazetę La Chispa („Iskra”). Członkowie tej trockistycznej, antybolszewickiej grupy byli nazywani „Chispistas”. Grupa ta ostatecznie rozwiązała się w 1929 roku.
Następnie Mika udała się do Patagonii, aby zebrać relacje naocznych świadków masakry dokonanej na początku lat 20. przez argentyńską armię podczas wydarzeń znanych jako „Patagonia Rebelde”.
W 1930 roku Mika i jej partner popłynęli do Europy. Najpierw, w czerwcu, spędzili czas w nowo powstałej Drugiej Republice Hiszpańskiej, a następnie udali się do Francji. W październiku 1932 roku Mika była w Berlinie, gdzie była świadkiem dojścia Adolfa Hitlera do władzy, co opisała jako „tragedię dla niemieckiego proletariatu”.
W 1934 roku, po powrocie do Paryża, wraz z Hipólito brała udział w tworzeniu kolejnej gazety, Que faire?, znanej z komunistycznych i antystalinistycznych poglądów.
12 lipca 1936 roku, sześć dni przed hiszpańskim zamachem stanu z lipca 1936 roku, Mika wróciła do Madrytu. Ona i jej partner zgłosili się jako ochotnicy do walki w ramach Robotniczej Partii Zjednoczenia Markistowskiego (POUM). Hipólito został dowódcą swojej dywizji. 16 sierpnia 1936 roku zginął od kuli podczas bitwy pod Sigüenzą. ...
Źródło: Artykuł „Mika Feldman de Etchebéhère” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.
Mika urodziła się w 1902 roku w Moisés Ville, małej kolonii założonej w 1889 roku w argentyńskiej prowincji Santa Fe przez Żydów z Rosji i Europy Wschodniej uciekających przed prześladowaniami i pogromami. Jej ojciec uczył języka jidysz w Moisés Ville, zanim przeniósł się do Rosario, gdzie otworzył małą restaurację. Jako dziecko Mika słyszała rzekomo wiele opowieści o rosyjskich bojownikach rewolucyjnych uciekających z carskich więzień.
W wieku 15 lat została aktywną członkinią lokalnej organizacji anarchistycznej w Rosario. Wraz z Evą Vives, Joan Pauną i innymi aktywistami stworzyła grupę nazwaną na cześć Louise Michel, słynnej postaci anarchistycznej z czasów francuskiej Komuny.
W 1920 roku, studiując stomatologię na Uniwersytecie w Buenos Aires, poznała swojego przyszłego partnera, Hipólito Etchebéhère, wówczas członka grupy anarchokomunistycznej o nazwie „Insurrexit”.
W 1924 roku, zainspirowana rewolucją rosyjską, para zdecydowała się wstąpić do Komunistycznej Partii Argentyny, z której zostali jednak szybko usunięci w 1925 roku za tendencje anarchistyczne oraz odmowę jednostronnego potępienia Leona Trockiego.
W 1926 roku brała udział w tworzeniu Robotniczej Partii Komunistycznej, która zaczęła wydawać gazetę La Chispa („Iskra”). Członkowie tej trockistycznej, antybolszewickiej grupy byli nazywani „Chispistas”. Grupa ta ostatecznie rozwiązała się w 1929 roku.
Następnie Mika udała się do Patagonii, aby zebrać relacje naocznych świadków masakry dokonanej na początku lat 20. przez argentyńską armię podczas wydarzeń znanych jako „Patagonia Rebelde”.
W 1930 roku Mika i jej partner popłynęli do Europy. Najpierw, w czerwcu, spędzili czas w nowo powstałej Drugiej Republice Hiszpańskiej, a następnie udali się do Francji. W październiku 1932 roku Mika była w Berlinie, gdzie była świadkiem dojścia Adolfa Hitlera do władzy, co opisała jako „tragedię dla niemieckiego proletariatu”.
W 1934 roku, po powrocie do Paryża, wraz z Hipólito brała udział w tworzeniu kolejnej gazety, Que faire?, znanej z komunistycznych i antystalinistycznych poglądów.
12 lipca 1936 roku, sześć dni przed hiszpańskim zamachem stanu z lipca 1936 roku, Mika wróciła do Madrytu. Ona i jej partner zgłosili się jako ochotnicy do walki w ramach Robotniczej Partii Zjednoczenia Markistowskiego (POUM). Hipólito został dowódcą swojej dywizji. 16 sierpnia 1936 roku zginął od kuli podczas bitwy pod Sigüenzą. ...
Źródło: Artykuł „Mika Feldman de Etchebéhère” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.
Którą rolę (Mika Etchebéhère) zapamiętałeś?
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
