(Francis Bebey)

(Francis Bebey) - Story znany z pracy przy tego typu projektach: «Boubou cravate» (1972), «Boubou cravate» (1972),

Francis Bebey (15 lipca 1929 w Duali, Kamerun – 28 maja 2001 w Paryżu, Francja) był kameruńskim pisarzem i kompozytorem.

Francis Bebey urodził się w Duali w Kamerunie 15 lipca 1929 roku. Uczęszczał do szkoły w Duali, gdzie studiował matematykę, a następnie podjął studia z zakresu radiologii na Uniwersytecie Paryskim. Po przeprowadzce do Stanów Zjednoczonych kontynuował studia z zakresu radiologii na Uniwersytecie Nowojorskim. W 1957 roku Bebey przeniósł się do Ghany na zaproszenie Kwame Nkrumaha i podjął pracę jako spiker radiowy.

Na początku lat 60. Bebey przeniósł się do Francji i rozpoczął pracę w dziedzinie sztuki, zyskując uznanie jako muzyk, rzeźbiarz i pisarz. Jego najbardziej popularną powieścią był *Syn Agathy Moudio*. Pracując w UNESCO w latach 1961-1974, został szefem działu muzyki w Paryżu. Ta praca umożliwiła mu badanie i dokumentowanie tradycyjnej muzyki afrykańskiej.

Bebey wydał swój pierwszy album w 1969 roku. Jego muzyka opierała się głównie na gitarze, ale integrował również tradycyjne afrykańskie instrumenty i syntezatory. Chociaż obecnie Bebey jest chwalony za swoją muzykę, jego gust muzyczny wywoływał kontrowersje w jego rodzimej muzyce, gdy dopiero zaczynał. Jego styl łączył kameruńską makossę z muzyką klasyczną, jazzem i popem i był uważany przez krytyków za przełomowy, „intelektualny, humorystyczny i głęboko zmysłowy”. Śpiewał w duala, angielskim i francuskim.

Bebey pomógł rozpocząć karierę Manu Dibango. Bebey wydał ponad 20 albumów w swojej karierze i był również znany ze swojej poezji, w tym *Czarnych łez* (1963) – wiersza poświęconego Marszowi na Waszyngton o pracę i wolność.

Bebey pisał powieści, poezję, dramaty, opowieści, opowiadania i prace naukowe. Rozpoczął swoją karierę literacką jako dziennikarz w latach 50. XX wieku i przez pewien czas pracował jako dziennikarz w Ghanie i innych krajach afrykańskich dla francuskiej sieci radiowej Société de radiodiffusion de la France d'outre-mer (SORAFOM).

Pierwsza powieść Bebeya, *Le Fils d'Agatha Moudio* (*Syn Agathy Moudio*), została opublikowana w 1967 roku i otrzymała Grand prix littéraire d'Afrique noire w 1968 roku; pozostaje jego najbardziej znanym dziełem. Jego powieść *L'Enfant pluie* (*Dziecko deszczu*), opublikowana w 1994 roku, otrzymała nagrodę Saint Exupéry.

Oprócz zgłębiania doświadczeń dzieciństwa i dorosłości w swoich dziełach, Bebey pisał również opowieści zaczerpnięte z afrykańskiej tradycji ustnej.

Bebey zmarł w Paryżu 28 maja 2001 roku. Przeżyli go jego dzieci: Patrick, Toups i Kidi Bebey, oraz jego żona.

Utwór Johna Williamsa „Hello Francis” jest napisany jako hołd dla Bebeya: „Utwór bazuje na makossie, popularnym rytmie tanecznym z Kamerunu, często używanym przez Francisa, i zawiera cytat z jego utworu *The Magic Box* oraz ukryty fragment J.S. Bacha”.

Piosenka Arcade Fire „Everything Now” zawiera partię fletu z utworu „The Coffee Cola Song” Francisa Bebeya. Partię fletu wykonał Patrick Bebey, syn Francisa Bebeya.

Źródło: Artykuł „Francis Bebey” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Francis Bebey)

Cała filmografia (Francis Bebey)