(Gisèle Halimi)

(Gisèle Halimi) - znana z pracy przy takich projektach: «La TV des 70's : Quand Giscard était président» (2022), «La TV des 70's : Quand Giscard était président» (2022),

Gisèle Halimi (z domu Zeiza Gisèle Élise Taïeb; ur. 27 lipca 1927 – zm. 28 lipca 2020) była tunezyjsko-francuską prawniczką, polityk, eseistką i działaczką feministyczną.

Zeiza Gisèle Élise Taïeb urodziła się 27 lipca 1927 roku w La Goulette w Tunezji, w skromnej, praktykującej żydowskiej rodzinie berberyjskiej (urodzonej Edouardowi i Fortunée "Fritna" Taïeb). Uczęszczała do francuskiego liceum w Tunisie, a następnie studiowała na Uniwersytecie Paryskim, uzyskując dyplom z prawa i filozofii. Jej dzieciństwo i sposób, w jaki łączy tożsamość żydowsko-muzułmańską, są opisane w jej wspomnieniach, *Le lait de l'oranger* (Mleko z pomarańczy). Była najpierw żoną Paula Halimi, a następnie Claude'a Faux. Zmarła dzień po swoich 93. urodzinach, 28 lipca 2020 roku.

W 1948 roku Halimi zdała egzamin adwokacki, a po ośmiu latach praktyki w Tunisie, w 1956 roku przeniosła się do Paryża, aby praktykować w tamtejszej palestrze adwokackiej. Była obrończynią Frontu Wyzwolenia Narodowego Algierii, a zwłaszcza aktywistki Djamili Boupachy w 1960 roku, która została zgwałcona i torturowana przez francuskich żołnierzy, i napisała książkę w 1961 roku (z przedmową Simone de Beauvoir), aby bronić jej sprawy. Broniła również Basków oskarżonych o przestępstwa popełnione podczas konfliktu w Kraju Basków, i była obrończynią w wielu sprawach związanych z prawami kobiet, takich jak proces w Bobigny w 1972 roku (17-latki oskarżonej o spowodowanie aborcji po gwałcie), który przyciągnął uwagę całego kraju.

W 1967 roku przewodniczyła Trybunałowi Russella, zainicjowanemu przez Bertranda Russella i Jean-Paula Sartre'a w celu zbadania i oceny działań militarnych Stanów Zjednoczonych w Wietnamie.

W 1971 roku założyła feministyczną grupę Choisir (wybór), aby chronić kobiety, które podpisały Manifest 343 przyznające się do dokonania nielegalnych aborcji, której ona sama była jedną z sygnatariuszek. W 1972 roku Choisir przekształciło się w wyraźnie reformistyczny ruch, a kampania ta silnie wpłynęła na uchwalenie ustawy zezwalającej na antykoncepcję i aborcję, którą przeprowadziła Simone Veil w 1974 roku.

W 1981 roku została wybrana do francuskiego Zgromadzenia Narodowego, jako niezależna socjalistka, i była posłanką z departamentu Isère do 1984 roku. W latach 1985–1987 była francuską delegatką w UNESCO.

W 1998 roku była współzałożycielką ATTAC.

Źródło: Artykuł "Gisèle Halimi" z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Gisèle Halimi)

Cała filmografia (Gisèle Halimi)