(Elisabeth Roudinesco)

Élisabeth Roudinesco (ur. 10 września 1944) jest francuską uczoną, historyczką i psychoanalityczką. Prowadzi seminarium z historii psychoanalizy w École Normale Supérieure.

Prace Roudinesco koncentrują się głównie na psychiatrii, psychologii i psychoanalizie we Francji, ale także na świecie. Napisała biografie Jacques'a Lacana i Sigmunda Freuda. Jej biografia Freuda, „Freud, In his Time and Ours”, została nagrodzona „Prix Décembre” 2014 oraz „Prix des Prix” 2014. Wspólnie z Michelem Plonem opublikowała obszerny „Słownik psychoanalizy” (7. wydanie w 2023 r.), który został przetłumaczony na wiele języków, choć nie jeszcze na angielski. Jej książka „Généalogies” (również nieopublikowana w języku angielskim) otrzymała nagrodę dla najlepszej książki przyznawaną przez Société française d'histoire de la médecine. Jej prace zostały przetłumaczone na trzydzieści języków.

Roudinesco urodziła się w we wrześniu 1944 roku w nowo wyzwolonym Paryżu, w rodzinie o połowicznym pochodzeniu żydowskim, i tam dorastała. Jej matką była Jenny Aubry, z domu Weiss, córka żydowsko-protestanckiej burżuazji, uznana psychoanalityczka i szpitalna neuropediatra, która całe życie poświęciła opiece nad cierpiącymi dziećmi: porzuconymi, chorymi i znajdującymi się w trudnej sytuacji. Była anglofilką, która w latach 50. wprowadziła do Francji teorie Johna Bowlby'ego na temat znaczenia opieki matczynej i współpracowała z Kliniką Tavistock w Londynie. Była przyjaciółką Jacques'a Lacana, a jej siostrą była feministka Louise Weiss z rodziny Javal. Jej ojcem był lekarz Alexandre Roudinesco pochodzenia rumuńskiego, który miał „pasję do historii i fenomenalną bibliotekę”. Urodził się w Bukareszcie w środowisku żydowskim i frankofilskim, a jego ojciec był redaktorem.

Edukację średnią odebrała w Paryżu w Collège Sévigné. Studiowała literaturę na Sorbonie z dodatkowym kierunkiem w zakresie językoznawstwa; jej studia magisterskie nadzorował Tzvetan Todorov, a rozprawę doktorską zatytułowaną „Inscription du désir et roman du sujet” [Zapis pragnienia i powieść podmiotu] obroniła w 1975 roku pod kierunkiem Jeana Levaillanta na Université Paris VIII-Vincennes.

W czasie studiów magisterskich uczęszczała również na zajęcia Michela de Certeau, Gilles'a Deleuze'a i Michela Foucault. Następnie, w 1991 roku, obroniła „habilitation à diriger des recherches” (H.D.R. – francuską akredytację uprawniającą do kierowania rozprawami doktorskimi) pod kierunkiem Michelle Perrot, w komisji egzaminacyjnej zasiadali Alain Corbin, Dominique Lecourt, Jean-Claude Passeron, Robert Castel i Serge Leclaire. Praca ta została opublikowana pod tytułem „Généalogies”.

W latach 1969–1981 była członkinią École Freudienne de Paris, założonej przez psychoanalityka i filozofa Jacques'a Lacana. Była również członkinią rady redakcyjnej „Action Poétique” (1969–1979). Pisała dla francuskich gazet krajowych: „Libération” (1986–1996), a od 1996 roku dla „Le Monde”.

Od 30 lat jest żoną Oliviera Bétourné, dyrektora generalnego wydawnictwa Éditions du Seuil. ...

Źródło: Artykuł „Élisabeth Roudinesco” z angielskiej Wikipedii, licencja CC-BY-SA 3.0.