Helmut Zacharias (Helmut Zacharias) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Helmut Zacharias (27 stycznia 1920 – 28 lutego 2002) był niemieckim skrzypkiem i kompozytorem, który stworzył ponad 400 utworów i sprzedał 14 milionów płyt. Wystąpił również w wielu filmach, zazwyczaj wcielając się w role muzyków.
Helmut Zacharias urodził się w Berlinie. Jego ojciec Karl był skrzypkiem i dyrygentem, a matka śpiewaczką. Lekcje u ojca rozpoczął w wieku dwóch i pół roku, a w wieku 6 lat grał w klubie Faun, kabarecie przy Friedrichstraße w Berlinie.
W wieku 8 lat Zacharias został najmłodszym studentem w klasie mistrzowskiej Gustava Havemanna w Berlińskiej Akademii Muzycznej. W wieku 11 lat po raz pierwszy wystąpił w radiu, wykonując III Koncert skrzypcowy G-dur Mozarta, a w 1934 roku, mając 14 lat, rozpoczął koncertowanie. W latach 30. w Niemczech dostępne były płyty jazzowego zespołu smyczkowego Django Reinhardta i Stéphane'a Grappellego, co wywarło ogromny wpływ na styl muzyczny Zachariasa.
W 1940 roku Zacharias został odkryty przez Lindström-Electrola (ówczesną nazwę niemieckiej filii EMI), a w 1941 roku odniósł swój pierwszy szeroki sukces utworem „Schönes Wetter Heute”. W latach 50. uznawano go za jednego z najlepszych skrzypków jazzowych w Europie, a nazywano go „Magicznym Skrzypkiem” oraz „Panem Skrzypcami Niemiec”. W 1956 roku odniósł największy sukces w Stanach Zjednoczonych dzięki wydaniu utworu „When the White Lilacs Bloom Again”, który 22 września dotarł do 12. miejsca na liście Billboard Hot 100. 21 listopada 1964 roku utwór „Tokyo Melody”, wykorzystany jako motyw muzyczny w relacjach BBC z Letnich Igrzysk Olimpijskich 1964, zajął 9. miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli. Pod koniec lat 50. Zacharias przeniósł się do Szwajcarii, gdzie kontynuował współpracę z wieloma innymi sławnymi artystami, w tym z Yehudim Menuhinem. W latach 1968–1973 prowadził własny program telewizyjny. W 1985 roku został odznaczony Orderem Zasług Republiki Federalnej Niemiec.
W 1995 roku u Zachariasa zdiagnozowano chorobę Alzheimera. W 1997 roku wycofał się z życia publicznego, a fakt ten został oficjalnie ogłoszony w 2000 roku w Światowy Dzień Walki z Chorobą Alzheimera. Zmarł w 2002 roku w Brissago w Szwajcarii i został pochowany na cmentarzu Ohlsdorf w Hamburgu.
Od 1943 roku aż do śmierci Zacharias był żonaty z Hellą (z domu Konradat). Mieli razem dwóch synów, Stephana i Thomasa, oraz córkę Sylvię. Stephan, urodzony w 1956 roku, jest kompozytorem, w którego dorobku znajduje się m.in. ścieżka dźwiękowa do nominowanego do Oscara filmu „Upadek”, natomiast Thomas był sportowcem o międzynarodowej renomie.
Źródło: Artykuł „Helmut Zacharias” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.