(Peter Pewas)

22 kwietnia 1904 roku w Berlinie. Po ukończeniu szkoły odbył praktykę jako metalowiec, a następnie pracował w zawodzie w Czechosłowacji i Austrii. W 1920 roku trafił do Bauhausu w Weimarze na dziewięć miesięcy, gdzie studiował pod kierunkiem Paula Klee, Wassily’ego Kandinsky’ego i László Moholy-Nagya. Od 1933 roku Pewas pracował jako niezależny artysta komercyjny, tworząc plakaty filmowe i reklamy do kin.

W 1932 roku Pewas rozpoczął projekt filmu dokumentalnego o Alexanderplatz, jednak w 1934 roku podczas zdjęć został aresztowany przez Gestapo, a jego materiały skonfiskowano. Podejrzewany o zdradę stanu, Pewas dwukrotnie trafił do więzienia. Po zwolnieniu kontynuował pracę jako artysta komercyjny w branży filmowej.

Następnie Pewas podjął studia reżyserskie w akademii filmowej i pracował jako asystent reżysera przy filmach Wolfganga Liebeneinera „Bismarck” (1940) oraz „Ich klage an” („Oskarżam”, 1941). W 1942 roku pracował dla studia Tobis, gdzie nakręcił krótkie metraże „Eine Stunde” i „Zweiklang”. W 1943 roku Pewas ukończył swój pierwszy pełnometrażowy film dla studia Terra – silnie stylizowany, elegijny melodramat „Der verzauberte Tag” („Zaczarowany dzień”), którego estetyka była diametralnie sprzeczna z ówczesną modą. Filmowi zarzucono „bolszewizm kulturowy”, a w październiku 1944 roku ostatecznie go zakazano, argumentując to rzekomą „pogardą” wobec niemieckiej niższej klasy średniej oraz obecnością kilku scen z aktorem/aktorką nago. Po zakończeniu wojny Peter Pewas przez kilka miesięcy pełnił funkcję burmistrza dzielnicy Berlin-Wilmersdorf, zanim stał się jednym z założycieli studia DEFA w Babelsbergu. W 1947 roku stworzył dla DEFA udany film o edukacji seksualnej „Straßenbekanntschaft” („Znajomość uliczna”), który dziś uznawany jest za jeden z najbardziej wpływowych „filmów gruzów” (Trümmerfilm).